Uit de recente Lonely Planet:

Warring factions continue to threaten the fragile peace that exists between the government and New Force rebels holding the north of the country. Baby steps toward political stability are underway but continued setbacks due to a high level of violent attacks, theft and a deterioration of public health means that travel to this destination is ill-advised.

Toxic waste was dumped in Abidjan in early September 2006, killing several locals and causing health problems for thousands more. Several neighbourhoods are polluted. Travellers are advised to avoid the area and seek medical treatment for any respiratory difficulties or eye/nose irritation.

severity: Extreme Danger

Labels: afrika, danger, reizen, werk

Tot hiertoe heb ik het stil moeten houden, maar aangezien het nu officieel is... Ik ga in Burundi, ter plekke, de komende twee jaar ons nieuwe project leiden. Yups, stuurt dus almaar de annonskes door voor een appartementje in Bujumbura :) Ik heb er wel efkes over getwijfeld, en het zal zwaar aanpassen zijn, maar het is een te interessante ervaring om te laten liggen.

Wimumbura

Labels: burundi, werk

Hier zie, mijn software in actie.
De man in de film is Didier Verwaerde, de sympathieke loose cannon van Buitenlandse Zaken, waar we al wel es een glaasje rosé mee gingen drinken in Parijs.



Wim

Labels: werk

Lap.

Een halfuur aan de telefoon tegen mijn baas zitten roepen (en vice versa uiteraard), daarna toch besloten om hier te blijven. Ik vind het gewoon onaanvaardbaar dat slechte beslissingen door blijven sijpelen om uiteindelijk opgelost te moeten worden in de laag 'developers, en hun privéleven'. Zwaar doorwerken is geen probleem, als het een uitzondering is en geen regel. De mensen uit Portugal hebben al dubbel zoveel kleren bij als oorspronkelijk nodig is voor de reizen die ze maken, die zijn er al op voorzien. Je ziet ook in dat dat een slecht teken is. Een teken van een slechte denkwijze.

Nu, ik heb mijn punt gemaakt. Laat dat doorwegen in de toekomst. En dat punt is een punt dat mijn oudere collega's voor mij al veel eerder hadden moeten maken. En dat is ok voor mij. Laat dat dan maar wat zwaardere doorwegen op mijn schouders, dan duwt me dat net iets meer om een spoor achter te laten in plaats van een bestaand pad te kiezen, zodoende te leren de richting te nemen dat ik echt wil.

Wim

"Allez Morris" - "Maar ik ben toch authentiek geweest, he!"

Labels: kaapverdië, werk

Slechte puntjes:
- werk hier van 9u tot 21u
- ben hier met 5 Portugezen en ik versta niks Portugees dus ik verveel me aan tafel als de pest.

Wim

Labels: kaapverdië, werk

Potverdriedubbeltjes... Een mailtje om droog te laten weten dat ik een dag langer blijf. Dat mogen ze volgende keer toch eens vragen, mailde ik de baas (voorlopig nog beleefd) terug.

Dat wordt onderbroek binnenstebuiten draaien.

Wim

Labels: kaapverdië, werk

Dit is Wim en hij spreekt tot u vanaf de Kaapverdische eilanden...

De vlucht was goed, zij het met een zeer onhandige transfer in Lissabon waarvoor ik eerst helemaal buiten moest. Toen ik aankwam en ik me aan de eerste cafetaria zetten, begonnen 3 gitaristen achter me te tokkelen op hun zuiderse gitaren. Eigen theme music. Wauw zalig. Kunnen jullie al beginnen met een symfonische uitvoering van "The Return of the Wim" te schrijven voor zaterdag aub?

(Ik heb mijn Cabo Verde theme song opgenomen, ik zal proberen het morgen te uploaden)

Hotel is gelegen op een uitloper van het eiland, allemaal verschillende blokken in terrassen. Vlak voor mijn deur is zelfs "la Falaise" zoals ik zo'n plek altijd noem (in navolging van een romantisch ballade die ik ooit heb geschreven), een pad naar beneden met één eenzame boom op het topje van de klif. Daar ga ik morgenvroeg wat mediteren. Ik zou willen dat jullie erbij waren voor de minnekozende bries alleen.

Het is nu 23u 's nachts lokale tijd en ik ben aan het werken. Grote paniek hier, zoals ik verwacht. Ik ben al op sinds 4u Belgische tijd, dus dat ben ik nu zo'n 21u wakker. Maar slaperig ben ik eigenlijk niet. Ik denk dat je niet veel energie spendeert tijdens zo'n reisdag.

Wim

Labels: kaapverdië, werk

Laat telefoontje... volgende week in Kaapverdië. Verassing.

Wim

Labels: kaapverdië, reis, werk

Maar wat ik wel geweldig vind is dat mijn software wordt gebruikt in welluidende oorden als Bujumbura, Damascus en Ulan Bator.

Njam njam smikkelsmek

Nu nog Dar Es Salaam, Mar War Es Ham, en zo. Roflmao!

Labels: werk, woord

Storen ze een mens al zaterdagavond en zondagavond om kwart voor tien. Een beetje respect voor de privésfeer mag. Nu blijkt het een groot imago-probleem, pers, ministers, allez ja ik snap het wel, maar ze krijgen één keer.

Wim

Labels: werk

Wim in de Belgische ambassade in Frankrijk.

Labels: ambassade, foto, parijs, werk

Krijg ik binnenkort mijn permanente wagen, maar toch moet ik nog enkele weken wisselen van huurwagen: Volkswagentje in mijn gip gedraaid. Nu ja, in de vorige zat toch een deukje. En hij werd vuil. Mijn strategie van hem niet te wassen werpt vruchten af.
Ondertussen leer ik wel bijzonder rap bij over auto's. Ik heb al in meer auto's gereden de laastste 7 maanden als anderen in hun leven, denk ik.

VWim

Labels: auto, werk

Dayum. Mijn oudere collega geeft alweer een week van zijn verlof op om in te springen voor dringend project. Dat maakt mijn queeste voor een duurbare, leefbare projectontwikkeling weeral wat zwaarder, want dat betekent dat ik meer stront moet torsen.

Je moet snappen dat er altijd dringende projecten zijn, en het is hier company policy om er zoveel mogelijk binnen te halen, en dan wel te zien hoe dat gaat gaan. Maar op een gegeven niveau moet overbezetting een alarmbel laten rinkelen, dat naar boven gepropageerd moet worden. Het probleem is dat tot nu toe de veteranen hier dat intern deden, 't is te zeggen, zwoegen in weekends en avonden.

Allez zeg, leven we nu in de Middeleeuwen? Dat zorgt lange-termijn voor meer problemen.

Wim

Labels: werk