Yatri Tantra
Gisterenavond ben ik naar de infoavond van tantra-beweging Yatri. Ik denk dat ik de jongste kuik daar was, en dat vond ik wel fijn :)
Tantra --zoals zij het brengen toch-- blijkt in het directe verlengde van mijn persoonlijke ontwikkeling te liggen! Wel het is te zeggen, de kant die zij Shiva noemen alleszins, wat je kan beschouwen als accepterende, rustende, solide kant (Power of Now, mindfulness, ...). Maar er is ook een Shakti-kant, die net vitaliserend, bewegend is. Bij Shiva zou je bijvoorbeeld mediteren, terwijl je bij Shakti zou dansen.
Maar er is absoluut geen model, geen filosofie, geen structuur bij tantra. Het is verbazingwekkend hoe alles wordt geaccepteerd meegenomen. Als je bij hun oefeningen niks voelt, of je er ongemakkelijk bij voelt, wel, dan is dat perfect. Dat is wat jij dan voelt.
Eigenlijk is het pure authenticiteit.
Yatri's focus op tantra ligt niet op het seksuele aspect, hoewel me dat ook wel interesseert. Zeker meervoudige orgasmes als man dat wil ik nu toch wel weten hoe dat in elkaar steekt. Wie niet, he? :)
Het is zeer natuurlijk voor mij om één van hun trajecten te gaan volgen, maar hoewel deze avond maar 3 euro was, zijn die beduidend duurder. Het zal iets voor de komende jaren zijn.
Wim
Tantra --zoals zij het brengen toch-- blijkt in het directe verlengde van mijn persoonlijke ontwikkeling te liggen! Wel het is te zeggen, de kant die zij Shiva noemen alleszins, wat je kan beschouwen als accepterende, rustende, solide kant (Power of Now, mindfulness, ...). Maar er is ook een Shakti-kant, die net vitaliserend, bewegend is. Bij Shiva zou je bijvoorbeeld mediteren, terwijl je bij Shakti zou dansen.
Maar er is absoluut geen model, geen filosofie, geen structuur bij tantra. Het is verbazingwekkend hoe alles wordt geaccepteerd meegenomen. Als je bij hun oefeningen niks voelt, of je er ongemakkelijk bij voelt, wel, dan is dat perfect. Dat is wat jij dan voelt.
Eigenlijk is het pure authenticiteit.
Yatri's focus op tantra ligt niet op het seksuele aspect, hoewel me dat ook wel interesseert. Zeker meervoudige orgasmes als man dat wil ik nu toch wel weten hoe dat in elkaar steekt. Wie niet, he? :)
Het is zeer natuurlijk voor mij om één van hun trajecten te gaan volgen, maar hoewel deze avond maar 3 euro was, zijn die beduidend duurder. Het zal iets voor de komende jaren zijn.
Wim
Labels: authenticiteit, inner game, power of now, tantra
Impro of Now
Ik ben niet de enige die de gelijkenis tussen improvisatietheater en bewustzijn ziet. Aanschouw volgende cursus die ik in mijn brievenbus krijg:
Focus, hier en nu, awareness, verantwoordelijkheid, loslaten, verandering, vertrouwen, overgave...
Dit zijn kernbegrippen in zowel improvisatietheater als in verscheidene levensbeschouwelijke visies. Wij combineren inzichten vanuit impro, gestalttheorie en nieuwetijds denken. Hieruit putten we inspiratie voor het leven van alledag, om bewuster, alerter en met meer ondernemingszin in de wereld te staan.
En gestalttheorie... dat kom ik overal en nergens tegen en niemand kan me er meer het fijne van uitleggen!
Wim
Focus, hier en nu, awareness, verantwoordelijkheid, loslaten, verandering, vertrouwen, overgave...
Dit zijn kernbegrippen in zowel improvisatietheater als in verscheidene levensbeschouwelijke visies. Wij combineren inzichten vanuit impro, gestalttheorie en nieuwetijds denken. Hieruit putten we inspiratie voor het leven van alledag, om bewuster, alerter en met meer ondernemingszin in de wereld te staan.
En gestalttheorie... dat kom ik overal en nergens tegen en niemand kan me er meer het fijne van uitleggen!
Wim
Labels: bewustzijn, impro, power of now
Fonteinhoofd
Vreemd. In een South Parkje dat ik net bezie wordt Atlas Shrugged van Ayn Rand beschimpt. En het boek op mijn nachtkastje hier is Fountainhead, van Ayn Rand. En dat is toch zo'n onbekend bekend boek. Ik twijfelde nog tussen beide boeken eigenlijk, want beiden werden aangeraden door Tyler Durden. Aangezien hij ook Power of Now en Mastery aanraadde...
Over boeken gesproken, ik heb nog een showstopper ter hand hier. Ik denk dat ik dit boek gaan aanraden boven Power of Now! Het handelt namelijk over hetzelfde... nee, dat is niet juist... Het verkrijgt hetzelfde resultaat, maar dan zonder Jezus en Boeddha. Het boek heet Radical Honesty, door psychoanalist dr. Brad Blanton.
Ik ben nog maar in de helft, maar ik heb al elk hoofdstuk aha-inzichten gehad. En voor een veld waarvan ik nu toch bikkelhard bekend ben met de materie, vind ik dat veel.
Wim
Over boeken gesproken, ik heb nog een showstopper ter hand hier. Ik denk dat ik dit boek gaan aanraden boven Power of Now! Het handelt namelijk over hetzelfde... nee, dat is niet juist... Het verkrijgt hetzelfde resultaat, maar dan zonder Jezus en Boeddha. Het boek heet Radical Honesty, door psychoanalist dr. Brad Blanton.
Ik ben nog maar in de helft, maar ik heb al elk hoofdstuk aha-inzichten gehad. En voor een veld waarvan ik nu toch bikkelhard bekend ben met de materie, vind ik dat veel.
Wim
Labels: ayn rand, boeken, power of now, radical honesty
De gelaagdheid van het Ik
Als je het hebt over zaken als het ego, het ik, gecentreerdheid, power of now, expressie... alles aangaande bewustzijn en zijn compositie, dan zijn dat redelijk onvatbare begrippen. Daarom heb, met de ervaring die ondertussen hierin ik heb verworven, wat diagrammen gemaakt die dit verduidelijken.
Zoals trouwe lezers weten, kampte ik eerst met de paradox tussen zelfacceptatie en zelfverbetering. Power of Now en andere levenswijsheid herinnert ons zeer juist dat we perfect zijn zoals we zijn, maar als je daar van uitgaat, waarom zou je dan in godsnaam aan jezelf werken? Welke motivatie heb je dan nog om eender wat te bereiken in je leven?
Uiteindelijk kwam de oplossing door in te zien dat het monolithische beeld dat ik had van het bewustzijn te simplistisch was. Tegenwoordig vind ik de beste metafoor om het voor te stellen een stralende zon, met daarond een wolkendek.
De zon is je kern, je pure ik, perfect en compleet, en dat wordt uitgestraald in alle richtingen. De wolken zijn je ego, je angsten, je beperkende geloven, en houden de stralen tegen of kaatsen ze zelfs terug.
Dit wolkendek verschilt van dag tot dag, van moment tot moment.
Zelfverbetering is dus geen toevoegen, maar een verwijderen! Op die manier ben je tegelijk compleet in je kern, maar verbeter je toch jezelf door angsten weg te werken die je tegenhouden die kern te laten uiten.
Er zitten dus (op zijn minst) twee lagen in je ik. Zonder dat het mijn bedoeling was, ontdekte ik dat deze twee lagen ook de dichotomie van angst en liefde illustreren!
Om even kort te herhalen, kan elke menselijke emotie uiteindelijk terug herleid worden naar deze twee basisemoties. Liefde omvat de puur gevende emoties, onvoorwaardelijk, waar je niets voor terugverwacht bvb. gelukkig zijn omdat iemand blij is. Onder deze noemer valt ook het scheppende, het uitende bvb. een boek schrijven over iets wat je passioneert.
Angst zijn de emoties die onstaan als je vergeet dat je kern al compleet is en tevergeefs iets zoekt om de leemte op te vullen. Bvb. jaloezie naar een ander toe, kleren kopen omdat je mee wil in de mode, opscheppen over prestaties, identificatie met een groep, ziekte of bezit, ...
Liefde-gebaseerde emoties origineren in je kern, angst-gebaseerde emoties origineren in je ego.
Dit besef loste ook een andere paradox voor mij op. Namelijk hoe ik de vredige onthechting van Power of Now kon rijmen met mijn passionele aard.
Nu, het merendeel van de mensen steekt het gros van hun energie (en met die term bedoel ik hun focus, hun gedachten en hun acties) op het niveau van het ego. Het ego is voornamelijk een overtollig denken en emoties onstaan door de illusie van een leegte in jezelf, dat je niet goed genoeg bent. (Aha! Dat zou mijn diagram zijn met de Ik eruitgehaald eigenlijk! Nu zie ik het...) De gedachten die daaruit ontstaan slaan dus constant terug op jezelf.
- "Wat zullen de mensen van me denken?"
- "Oh nee, die kijkt naar mij. Ze denkt vast dat ik er dik uitzie."
- "Hey, ze weten toch dat ik hier de leider ben, he?"
- "Hij heeft niet gebeld... Wil dat zeggen dat hij me niet meer graag ziet?"
Enkel het stukje resterende energie wordt gebruikte aan effectief waarnemen van wat er echt gebeurt, in plaats van in door jou verzonnen filmpjes. Met ander woorden: je zit in je hoofd.
Als je niet in je hoofd bent, maar bewust van je eigen compleetheid, dan lost dat wolkendek als het ware op. Dat is wat ze noemen je kern voelen, mindfullness, gecentreerdheid, state, verlichting, power of now, presence, tegenwoordigheid, in je lichaam zijn, nimbus, ... er zijn duizenden termen voor en ze betekenen allemaal hetzelfde.
Voor mij persoonlijk is hét drijvende idee hierachter: expressie. Zo gauw je stopt met te piekeren over wat er allemaal zou kùnnen gebeuren, maar in plaats daarvan direct jezelf te uiten, dan kàn het niet anders dan dat je uit je hoofd komt en in het nu.
Hoe doe je dat nu praktisch? Stel je zelf vragen zoals:
- "Wat vind ik hier van?"
- "Hoe kan ik dit leuk maken?"
- "Wat voel ik nu en hoe kan ik dat uiten?"
- "Vind ik zijn gedrag acceptabel?"
Dit is allemaal pure expressie van je zelf. Alle intentie origineert in je kern, er is geen energie over om in je hoofd te blijven want alle energie gaat van je kern naar buiten! Je vergeet effectief dat je iemand bent, en je bent gewoon. Ongefilterd, puur en krachtig.
In deze toestand straalt je kern door en het vreemde (of misschien net het natuurlijke) is dat andere mensen dat zeer reëel aanvoelen, hoewel vaak onbewust. Je merkt bijvoorbeeld direct het verschil tussen een film die gemaakt is voor een marktdoelgroep, met andere woorden om geld te verdienen (angst), en een film die de auteur voor zichzelf gemaakt heeft, met andere woorden puur voor de passie (liefde).
Brengt dit wat duidelijkheid brengt in mijn vorige posts? Stel liefst vragen over de stukken waar je verward door bent en geef weerwoord op de stukken waar je het oneens mee bent, zodat ik deze uitleg nog kan verbeteren.
Wim
Zoals trouwe lezers weten, kampte ik eerst met de paradox tussen zelfacceptatie en zelfverbetering. Power of Now en andere levenswijsheid herinnert ons zeer juist dat we perfect zijn zoals we zijn, maar als je daar van uitgaat, waarom zou je dan in godsnaam aan jezelf werken? Welke motivatie heb je dan nog om eender wat te bereiken in je leven?
Uiteindelijk kwam de oplossing door in te zien dat het monolithische beeld dat ik had van het bewustzijn te simplistisch was. Tegenwoordig vind ik de beste metafoor om het voor te stellen een stralende zon, met daarond een wolkendek.
De zon is je kern, je pure ik, perfect en compleet, en dat wordt uitgestraald in alle richtingen. De wolken zijn je ego, je angsten, je beperkende geloven, en houden de stralen tegen of kaatsen ze zelfs terug.
Dit wolkendek verschilt van dag tot dag, van moment tot moment.
Zelfverbetering is dus geen toevoegen, maar een verwijderen! Op die manier ben je tegelijk compleet in je kern, maar verbeter je toch jezelf door angsten weg te werken die je tegenhouden die kern te laten uiten.
Er zitten dus (op zijn minst) twee lagen in je ik. Zonder dat het mijn bedoeling was, ontdekte ik dat deze twee lagen ook de dichotomie van angst en liefde illustreren!
Om even kort te herhalen, kan elke menselijke emotie uiteindelijk terug herleid worden naar deze twee basisemoties. Liefde omvat de puur gevende emoties, onvoorwaardelijk, waar je niets voor terugverwacht bvb. gelukkig zijn omdat iemand blij is. Onder deze noemer valt ook het scheppende, het uitende bvb. een boek schrijven over iets wat je passioneert.
Angst zijn de emoties die onstaan als je vergeet dat je kern al compleet is en tevergeefs iets zoekt om de leemte op te vullen. Bvb. jaloezie naar een ander toe, kleren kopen omdat je mee wil in de mode, opscheppen over prestaties, identificatie met een groep, ziekte of bezit, ...
Liefde-gebaseerde emoties origineren in je kern, angst-gebaseerde emoties origineren in je ego.
Dit besef loste ook een andere paradox voor mij op. Namelijk hoe ik de vredige onthechting van Power of Now kon rijmen met mijn passionele aard.
Nu, het merendeel van de mensen steekt het gros van hun energie (en met die term bedoel ik hun focus, hun gedachten en hun acties) op het niveau van het ego. Het ego is voornamelijk een overtollig denken en emoties onstaan door de illusie van een leegte in jezelf, dat je niet goed genoeg bent. (Aha! Dat zou mijn diagram zijn met de Ik eruitgehaald eigenlijk! Nu zie ik het...) De gedachten die daaruit ontstaan slaan dus constant terug op jezelf.
- "Wat zullen de mensen van me denken?"
- "Oh nee, die kijkt naar mij. Ze denkt vast dat ik er dik uitzie."
- "Hey, ze weten toch dat ik hier de leider ben, he?"
- "Hij heeft niet gebeld... Wil dat zeggen dat hij me niet meer graag ziet?"
Enkel het stukje resterende energie wordt gebruikte aan effectief waarnemen van wat er echt gebeurt, in plaats van in door jou verzonnen filmpjes. Met ander woorden: je zit in je hoofd.
Als je niet in je hoofd bent, maar bewust van je eigen compleetheid, dan lost dat wolkendek als het ware op. Dat is wat ze noemen je kern voelen, mindfullness, gecentreerdheid, state, verlichting, power of now, presence, tegenwoordigheid, in je lichaam zijn, nimbus, ... er zijn duizenden termen voor en ze betekenen allemaal hetzelfde.
Voor mij persoonlijk is hét drijvende idee hierachter: expressie. Zo gauw je stopt met te piekeren over wat er allemaal zou kùnnen gebeuren, maar in plaats daarvan direct jezelf te uiten, dan kàn het niet anders dan dat je uit je hoofd komt en in het nu.
Hoe doe je dat nu praktisch? Stel je zelf vragen zoals:
- "Wat vind ik hier van?"
- "Hoe kan ik dit leuk maken?"
- "Wat voel ik nu en hoe kan ik dat uiten?"
- "Vind ik zijn gedrag acceptabel?"
Dit is allemaal pure expressie van je zelf. Alle intentie origineert in je kern, er is geen energie over om in je hoofd te blijven want alle energie gaat van je kern naar buiten! Je vergeet effectief dat je iemand bent, en je bent gewoon. Ongefilterd, puur en krachtig.
In deze toestand straalt je kern door en het vreemde (of misschien net het natuurlijke) is dat andere mensen dat zeer reëel aanvoelen, hoewel vaak onbewust. Je merkt bijvoorbeeld direct het verschil tussen een film die gemaakt is voor een marktdoelgroep, met andere woorden om geld te verdienen (angst), en een film die de auteur voor zichzelf gemaakt heeft, met andere woorden puur voor de passie (liefde).
Brengt dit wat duidelijkheid brengt in mijn vorige posts? Stel liefst vragen over de stukken waar je verward door bent en geef weerwoord op de stukken waar je het oneens mee bent, zodat ik deze uitleg nog kan verbeteren.
Wim
Labels: ego, expressie, gelaagdheid, inner game, power of now
Hersenhelften in beroering
Ok, de filmkes vliegen hier nogal de laatste tijd, maar deze is waanzinnig interessant. Een neuroanatoom die de ervaring beschrijft van haar eigen beroerte en hoe de verschillende cognitieve gebieden één na één stopten met werken. En ik weet niet of dit haar bedoeling is, maar ze geeft eigenlijk een neurologische verklaring van meditatie en verlichting als ik haar zo hoor.
Labels: bewustzijn, neurologie, power of now
Expressie
Zie hoe mooi een vriend van me dit zegt!
De beloning ligt in de expressie zelf (van de emoties, gedachten...) en niet in het al dan niet beantwoorden daarvan door de andere. Dat maakt je sterk, dat maakt je onafhankelijk en dat verschuift je aandacht naar het moment zelf. Het is de basis van nonreactiviteit! Het is de basis van plezier. Love omwille van love zelf... "Here's a piece of my love for you darling. Doe ermee wat je wilt!"
Yes! Indeed!!!
De beloning ligt in de expressie zelf (van de emoties, gedachten...) en niet in het al dan niet beantwoorden daarvan door de andere. Dat maakt je sterk, dat maakt je onafhankelijk en dat verschuift je aandacht naar het moment zelf. Het is de basis van nonreactiviteit! Het is de basis van plezier. Love omwille van love zelf... "Here's a piece of my love for you darling. Doe ermee wat je wilt!"
Yes! Indeed!!!
Labels: inner game, power of now
Dennis Potter
Crosspost: Dennis Potter was een Britse schrijver en regisseur die in 1994 overleden is aan leverkanker. Dit interview is afgenomen 14dagen voor hij stierf. Let op wat hij zegt, vooral vanaf 5'40'' ...
Labels: bewustzijn, inner game, power of now
The Experience of Knowledge
Mooi (maar hard, voor mij toch) inzicht
One of my big "secrets" to success is that I continually surround myself with the right books/DVDs/influences, etc...
I do this every single day because it continually "re-aligns" my brain with the phenomenon that people in eastern philosophy would call PRESENCE.
"Presence" is another word for "being in the moment". Basically it means that you're not caught up in all the bullshit and nonsense that most people in the world are. You're experiencing life directly which allows you to act with strength and unity of thought.
See, most people are so caught up in limiting beliefs / fear of failure / ego fulfillment that they can't get out of their heads long enough to see the path directly ahead.
It's like they're surrounded by a cloud. Life is actually REALLY EASY if you can see past it.
Keeping the cloud away is like a constant struggle, however.
Some people say that "presence is just a shift in understanding" and I agree with this...... but I *also* believe that REMEMBERING to remember this is a ongoing challenge as well.
I'm a lucky guy. People try to help me all the time. A lot of big shots, rich people, popular folks, etc etc... It seems to increase every year.
I think they offer me this value because I've taught myself not to objectify people in terms of status. Unlike many people who prod them for "secret tips" to enhance themselves, I "get it" that the best way to learn is just to EXPERIENCE them.
It's really just a much more fun, laid back way to hang out with each other... no??
Obviously it takes a while for this to really "click" (it did for me...), but really it's just common sense.
If you hang out with a go-getter like, say, Anthony Robbins for a day... you can PROBABLY figure out how he'd deal with your situation. That's because when you FEEL the way that HE FEELS in his body, the types of solutions he'd come up with are usually presented to you.
Why??
"Presence" is contagious.
When you hang out with people who have their heads screwed on right, you come back feeling re-vitalized. All the noise and crap that the rest of society seems to inadvertently instill into you is washed to the side. The "way forward" suddenly reveals itself without much effort.
You also get it from books and writing in general. When you read something that's written from a "place of presence" it's always coming through.
Humanity does this collectively, too.
I get "presence" from books by guys like Marcus Aurellius that were written thousands of years ago, and I try to offer it to the people around me, and it gets "paid forward" on an ongoing basis.
We all have the job of keeping that "frequency" in our minds tuned into the right channel, and coming together to fuel it into a raging fucking inferno.
Alright so what's my pet-peeve then??
It drives me nuts seeing guys defeat themselves by coming at knowledge from the stereotypically American "ego-enhancement" angle.
What are the symptoms??
1- Striving to "cross it off the tick list" and say you've read/watched it, both to yourself and others.
2- Looking for that "ONE TIP" or "ONE MAGIC PILL" that will make you feel "enhanced" or "fix" everything for you.
3- Trying to find "permanence" in getting everything handled because the thought of day-to-day upkeep is too scary.
4- Interpreting/judging/comparing/labelling it relative to something else you've been through, or trying to conform it to your pre-existing system of beliefs.
5- Approaching self-development as a math or science "problem" instead of as an artform.
All of these are typical, and all just are just blatantly counter-productive.That "one tip" I'm going to get isn't what's at stake here. It's the overall "re-aligning" from day to day.
Sure, an integral part of the experience is to accumulate specific shifts in mindsets, better ways of doing things, and habits that will improve your life....... OF COURSE.
More important though is just the DEPTH of it.
It's the process of dialing yourself back into the whole feeling/vibe/energy that you want.... and that daily re-synchronization with an abundance-based-reality.
Any time I create something, that's my only real goal for the people who experience it.
The new content is just to keep it novel... to keep it fresh.
In the creative process, I re-align myself with the feeling that comes from offering value as well... and strip back layers upon layers of persona to move closer and closer to my core self.
It winds up being something positive for everyone involved... just as long as we intuit the core purpose of it all.
Anyway, that's about all I have to say for now.
One of my big "secrets" to success is that I continually surround myself with the right books/DVDs/influences, etc...
I do this every single day because it continually "re-aligns" my brain with the phenomenon that people in eastern philosophy would call PRESENCE.
"Presence" is another word for "being in the moment". Basically it means that you're not caught up in all the bullshit and nonsense that most people in the world are. You're experiencing life directly which allows you to act with strength and unity of thought.
See, most people are so caught up in limiting beliefs / fear of failure / ego fulfillment that they can't get out of their heads long enough to see the path directly ahead.
It's like they're surrounded by a cloud. Life is actually REALLY EASY if you can see past it.
Keeping the cloud away is like a constant struggle, however.
Some people say that "presence is just a shift in understanding" and I agree with this...... but I *also* believe that REMEMBERING to remember this is a ongoing challenge as well.
I'm a lucky guy. People try to help me all the time. A lot of big shots, rich people, popular folks, etc etc... It seems to increase every year.
I think they offer me this value because I've taught myself not to objectify people in terms of status. Unlike many people who prod them for "secret tips" to enhance themselves, I "get it" that the best way to learn is just to EXPERIENCE them.
It's really just a much more fun, laid back way to hang out with each other... no??
Obviously it takes a while for this to really "click" (it did for me...), but really it's just common sense.
If you hang out with a go-getter like, say, Anthony Robbins for a day... you can PROBABLY figure out how he'd deal with your situation. That's because when you FEEL the way that HE FEELS in his body, the types of solutions he'd come up with are usually presented to you.
Why??
"Presence" is contagious.
When you hang out with people who have their heads screwed on right, you come back feeling re-vitalized. All the noise and crap that the rest of society seems to inadvertently instill into you is washed to the side. The "way forward" suddenly reveals itself without much effort.
You also get it from books and writing in general. When you read something that's written from a "place of presence" it's always coming through.
Humanity does this collectively, too.
I get "presence" from books by guys like Marcus Aurellius that were written thousands of years ago, and I try to offer it to the people around me, and it gets "paid forward" on an ongoing basis.
We all have the job of keeping that "frequency" in our minds tuned into the right channel, and coming together to fuel it into a raging fucking inferno.
Alright so what's my pet-peeve then??
It drives me nuts seeing guys defeat themselves by coming at knowledge from the stereotypically American "ego-enhancement" angle.
What are the symptoms??
1- Striving to "cross it off the tick list" and say you've read/watched it, both to yourself and others.
2- Looking for that "ONE TIP" or "ONE MAGIC PILL" that will make you feel "enhanced" or "fix" everything for you.
3- Trying to find "permanence" in getting everything handled because the thought of day-to-day upkeep is too scary.
4- Interpreting/judging/comparing/labelling it relative to something else you've been through, or trying to conform it to your pre-existing system of beliefs.
5- Approaching self-development as a math or science "problem" instead of as an artform.
All of these are typical, and all just are just blatantly counter-productive.That "one tip" I'm going to get isn't what's at stake here. It's the overall "re-aligning" from day to day.
Sure, an integral part of the experience is to accumulate specific shifts in mindsets, better ways of doing things, and habits that will improve your life....... OF COURSE.
More important though is just the DEPTH of it.
It's the process of dialing yourself back into the whole feeling/vibe/energy that you want.... and that daily re-synchronization with an abundance-based-reality.
Any time I create something, that's my only real goal for the people who experience it.
The new content is just to keep it novel... to keep it fresh.
In the creative process, I re-align myself with the feeling that comes from offering value as well... and strip back layers upon layers of persona to move closer and closer to my core self.
It winds up being something positive for everyone involved... just as long as we intuit the core purpose of it all.
Anyway, that's about all I have to say for now.
Labels: knowledge, power of now, presence, spiritualiteit
De Paradox van Geluk
Hey, ik zit met een crisis, om preciezer te zijn: ik kom constant uit op een paradox, of om nog preciezer te zijn: een ideale manier van leven die ik geen manier van leven meer vind. Ik heb hierover een aantal posts geschreven en met veel mensen gepraat. Graag had ik dit hier ook nog even geplakt om zoveel mogelijk meningen te krijgen (genoeg ogen vinden alle fouten) en omdat dit op dit moment mezelf is. Ik ga de posts plakken zoals ze waren, met commentaar ertussen van wat mensen zeiden. Dat betekent dat waarschijnlijk de helderste uitleg op het einde staat.
Ok, hier kreeg ik een aantal reacties op. Maar bij de meeste krijg ik het idee dat alhoewel iedereen het eens dat je geluk inderdaad in jezelf moet zoeken en niet in externe factoren, dat velen het nog niet hebben doorgedacht wat dat echt inhoudt lange termijn. Wat ook opvalt is dat velen tevredenheid en geluk als aparte gevoelens ervaren, wat volgens mijn een contradictie.
Hoi, lange, verwarde post *ahem*
2 weken geleden had ik echt nul motivatie meer. Dingen die vroeger topprioriteit waren in mijn leven daar had ik nu zoiets van als "why bother?". Geen idee wat mijn levensdoelen nog waren/zijn. (Voor de duidelijkheid, dit gaat over leven in algemeen.)
Ik denk dat dit kwam omdat ik teveel mijn innerlijk verbeter, of probeer te verbeteren. Een aantal principes die ik zoveel mogelijk probeer na te streven zijn
- volledige interne validatie (besef compleet te zijn zoals je bent)
- geen gedachten of acties meer die voortkomen uit angst
- geen energie-vampirisme, maar geven
Dit hangt natuurlijk allemaal samen. Je moet ook weten dat ik geloof dat het best is de fout zo diep mogelijk aan te pakken, d.w.z. zover mogelijk op de oorzakelijke ketting als je kan gaan. Dus laten we het klassieke voorbeeld van publiek spreken nemen, dat komt voor omdat je schrik hebt af te gaan, en dat is weer omdat je denkt dat wat anderen van je denken belangrijk is, en dat is omdat je jezelf niet als goed genoeg beschouwt. Dat is de kern (denk ik, verder kan ik niet gaan) dus die probeer je aan te pakken, dan komt wat eruit voortvloeit ook in orde.
Nu, ik kan heel makkelijk herkennen waneer ik fouten maak. Zeker na (jup, we citeren 'em weer) Power of Now beluisterd te hebben, valt het me goed op wanneer de negatieve machinaties in mijn kop weer eens bezig zijn. Probleem is --vermoed ik -- dat ik alhoewel ik de fout opmerk, ik ze niet altijd kan herstellen. Stel dat je merkt dat je krampachtig aan het nadenken bent "wat zal ik zeggen wat zal ik zeggen" als een gesprek stilvalt. Ok de fout is duidelijk, de foute denkwijze is dat je interessant moet zijn en het gesprek onderhouden. Zever natuurlijk. Maakt niet uit of iemand je interessant vindt, als je geen zin hebt om iets te zeggen blijf dan is dat zo. Maar als ik dat besef en dat gevoel probeer te laten vallen en te verangen door het besef dat ik compleet ben, dan pakt dat vaak niet. Ik begrijp dat wel, maar ik besef het niet.
Snel begint het ook op meta-niveau te werken, je analyseert je analyses. Enzoverder enzoverder.
Een ander ding dat ik me afvroeg, omdat ik dus geen motivatie had: misschien is mijn leven te positief. Klinkt maf, maar ik bedoel gewoon dat alles al is zoal ik het wil. Ik mat dat vroeger wel eens door te denken dat als ik nu volgende week zou sterven, wat ik dan nog zou willen doen. Niks kwam naar boven deze keer, wel dingen die leuk zouden zijn, maar de zaken die ik echt wil doen heb ik al gedaan. Ik merk ook de laatste tijd dat mijn waarden meer intern geshift zijn, naar gelukkig zijn en zo. Ik heb bijvoorbeeld nooit echt veel belang aan geld gehecht, maar nu is dat nog veel minder.
Ik heb er geen moeite mee om gedisciplineerd te zijn, door pijn heen te bijten om iets te bereiken, maar dan moet ik het wel willen. En dat ontbreekt me nu zo. Een denker die ik graag lees klapt over dat je leverage nodig hebt, dat niemand zomaar veranderingen maakt, dat je eerst een negatieve emotie moet hebben om te willen verbeteren...
Het probleem is misschien dat ik door de hoge standaarden die ik mezelf opleg, ik vaak gefrustreerd ben dat ik er tegen zondig. Misschien is de observatie die ik doe om de fouten te ontdekken, zonder dat ik het besef al geïmpregneerd van een oordeel, en dat zit je natuurlijk terug in the realm of the egoic mind. Sneaky.
Ik werk ook overal aan innerlijk, voor mij is dat veel meer dan een aspect, dat gaat gewoon over mezelf zijn/worden. Daarom besloot ik om gewoon een week niks te doen, verlof van mezelf. Ik mag me zo slecht voelen als ik wil (of niet wil). Ik mag alle anxiety van de wereld hebben en alle excuses maken die ik wil op iets niet te doen. Dat is nu voorbij, maar wat nu? Hoe nu dat voorgaande te vermijden? Een paar dingen die ik al bedacht heb, misschien moet ik wat meer pacen, bvb
- minder hoge standaarden, dus toch beetje validatie zoeken, wel af en toe uit angst reageren, en het wat langzamer aan doen
- maar 3 of 4 dagen in de week inner game verbeteren, maar ik denk dat het dan moeilijk maakt bepaalde slechte gewoonten bvb. op werk weg te werken.
- niet meer aan inner game werken?
Ik ben nu nog altijd verward, maar ik ga mijn innerlijk van 0 terug bekijken. Ik hoop dat ik antwoorden vind.
Pff, het is zo moeilijk om tegelijkertijd jezelf als ok te beschouwen en toch jezelf willen verbeteren, hoe balanceer je die paradox in godsnaam?
Wim
P.S. Ik zou andersmans ervaringen graag willen horen, zeker als je vindt dat dingen die ik impliciet als "juist" beschouw in jouw ervaring niet kloppen.
Ok, hier kreeg ik een aantal reacties op. Maar bij de meeste krijg ik het idee dat alhoewel iedereen het eens dat je geluk inderdaad in jezelf moet zoeken en niet in externe factoren, dat velen het nog niet hebben doorgedacht wat dat echt inhoudt lange termijn. Wat ook opvalt is dat velen tevredenheid en geluk als aparte gevoelens ervaren, wat volgens mijn een contradictie.
Quote: "In mijn ogen is acceptatie van je minpunten (en daar aan werken) veel belangrijker voor een sterke inner game dan perfectie. "Hans biedt de enige reactie aan die eigenlijk klikt bij mij:
Je spreekt jezelf tegen: je zwakken punten aanvaarden = idd gelukkig zijn. Maar zodra je er aan werkt stop je met ze te aanvaarden, want dit houdt in dat je ze wil veranderen, m.a.w. je verlangt naar een externe factor.
Quote: "Pff, het is zo moeilijk om tegelijkertijd jezelf als ok te beschouwen en toch jezelf willen verbeteren, hoe balanceer je die paradox in godsnaam?"Mijn slotbeschouwing:
by raising awareness. that is what inner happiness is about. not about "improving" yourself, but about letting go. selfimprovement is masturbation. selfdestruction ... now there's an idea.
be aware of your feelings, desires, ... without judging them, without trying to find solutions in the moment. for future reference you can create situations that will bring you closer to your desired outcomes, but in the moment, do not analyse or judge or find solution, ...
if you got a certain emotion, just be aware of it. don't try to hide, overcome, ignore or find a solution for it.
usually the awareness itself will bring you closer to your happiest you.
awareness will attract the conditions for your deepest desires to realise themselves - and some will stress the active part on your behalf in this process (creating conditions for your desires to come true).
Ik heb ook nog gesproken met anderen hierover, mogelijks moet ik het gewoon gevoelsmatiger bekijken want als je het uitdenkt tot zijn limiet geraak je niet uit de paradox.Wim
Ik ga het nog even zo bondig mogelijk opschrijven, mocht iemand de oplossing vinden (inclusief mezelf later), of misschien moet ik gewoon aanvaarden dat je niet én kan streven én gelukkig kan zijn. Of misschien komt dit geval nooit voor omdat het gaat om het perfecte 100%-geval.
volledig gelukkig zijn -> komt volledig uit zelf -> nooit uit externe factor -> nooit verlangen -> nooit motivatie iets te bereiken
Labels: geluk, paradox, power of now, spiritualiteit
The Power of Now
Mensen, dit is belangrijk. En ik bedoel levensveranderend belangrijk.
Enkelen weten dat ik op zoek was naar het boek the Power of Now van Eckhart Tolle. Ik beet me erin vast als een pitbull en heb niet alleen het audioboek (en het e-book nu ook) bemachtigd, maar alle zeven uur aan materiaal erop geabsorbeerd.
Na de eerste twee hoofdstukken te hebben beluisterd -- en alle lampjes die daarbij aanfloepten -- kon ik zowat driekwart van mijn emotionele problemen wegwerken. Tolle vertrekt van niets nieuw, uiteindelijke baseert hij zich op oude boeddhistische en hindoeïstische principes, maar zelfs al heb je lak aan de spirituele achtergrond, Tolle brengt het zo perfect helder, in vraag-en-antwoord-formaat waarin elke vraag die in je kop opkomt letterlijk ergens beantwoord wordt met een antwoord dat je doet voelen als een kleingeestig kind dat plots het licht ziet. Daarnaast kan je alle theorie naast je neerleggen mocht je dat willen en het houden bij eenvoudigweg alle praktische tips die hij geeft op te volgen, om zo al bergen resultaat te oogsten in je leven.
Voor mij brengt deze tekst vele concepten waar ik zelf verschillende jaren in mijn leven mee bezig ben overmoed samen tot één helder overzicht, een niveau erboven.
- ego versus ik
- meditatie
- out/in of your head
- proces-gericht vs resultaat-gericht
Ik kan er nog een uur over zeveren, maar ik ga het niet doen, want ik kan het toch niet beter uitleggen. Mensen, beluister dit. Ik zou zeggen koop het, want het is zijn geld waard, maar dan moet je te lang wachten dus, allez luister ten minste naar de eerste 2 CD's, doe het vandaag liever dan morgen, het gaat goed gespendeerde tijd zijn.
Dit toont hoe ongelooflijk nutteloos ons schoolsysteem is, dit moeten ze iedereen leren.
Wim
Enkelen weten dat ik op zoek was naar het boek the Power of Now van Eckhart Tolle. Ik beet me erin vast als een pitbull en heb niet alleen het audioboek (en het e-book nu ook) bemachtigd, maar alle zeven uur aan materiaal erop geabsorbeerd.
Na de eerste twee hoofdstukken te hebben beluisterd -- en alle lampjes die daarbij aanfloepten -- kon ik zowat driekwart van mijn emotionele problemen wegwerken. Tolle vertrekt van niets nieuw, uiteindelijke baseert hij zich op oude boeddhistische en hindoeïstische principes, maar zelfs al heb je lak aan de spirituele achtergrond, Tolle brengt het zo perfect helder, in vraag-en-antwoord-formaat waarin elke vraag die in je kop opkomt letterlijk ergens beantwoord wordt met een antwoord dat je doet voelen als een kleingeestig kind dat plots het licht ziet. Daarnaast kan je alle theorie naast je neerleggen mocht je dat willen en het houden bij eenvoudigweg alle praktische tips die hij geeft op te volgen, om zo al bergen resultaat te oogsten in je leven.
Voor mij brengt deze tekst vele concepten waar ik zelf verschillende jaren in mijn leven mee bezig ben overmoed samen tot één helder overzicht, een niveau erboven.
- ego versus ik
- meditatie
- out/in of your head
- proces-gericht vs resultaat-gericht
Ik kan er nog een uur over zeveren, maar ik ga het niet doen, want ik kan het toch niet beter uitleggen. Mensen, beluister dit. Ik zou zeggen koop het, want het is zijn geld waard, maar dan moet je te lang wachten dus, allez luister ten minste naar de eerste 2 CD's, doe het vandaag liever dan morgen, het gaat goed gespendeerde tijd zijn.
Dit toont hoe ongelooflijk nutteloos ons schoolsysteem is, dit moeten ze iedereen leren.
Wim
Labels: power of now, spiritualiteit, tolle