Leeftijdsregressie
Dit is opmerkelijk. Vandaag heb ik voor het eerst een leeftijdsregressie meegemaakt. Ik werd teruggebracht eerst naar het 5de leerjaar, dan naar het 1ste leerjaar. Onder hypnose schreef ik mijn naam. Best wel maf, je moet kijken naar het verschil tussen nu (linksboven) en toen ik zogezegd 7 was (onder):
Wim
Wim
Hypnose
Even iets over het door vooroordelen bedolven concept van hypnose.
Hoewel ik vroeger vele goede boeken over hypnose voorbij mij neus zag marcheren, hebben ze mijn interesse nooit kunnen wekken. Pogingen om ze te lezen faalden wegens veel te saai, en ik heb in mijn tijd toch al wat letters in mijn schedel kunnen proppen.
Dit alles veranderde toen ik vorig jaar praktisch in aanraking kwam met hypnose. Praktisch blijkt hypnose een subtiele kunst van woord en geest. Zoals Erickson zo mooi beschrijft "being artfully vague". Dus nu, doordat ik bezig ben met regelmatig wat bij te leren en te oefenen is het geen droge theorie meer, maar een extra kleur op mijn palet. In feite het grappige aan hypnose is dat het eigenlijk nooit theorie kan zijn, want we weten niet hoe het werkt.
Beetje geschiedenis: Milton Erickson revolutioneerde hypnose met zijn zachte aanpak, alhoewel hij zelf niet goed wist hoe hij het deed. Hij was één van de mensen die gemodelleerd werden door de Richard Bandler en John Grinder die zo NLP creëerden.
Je kan mij een psychonaut beschouwen, iemand die de menselijke geest, het innerlijke en het bewustzijn verkent (maar dan zonder drugs). Letterlijk: een zeevaarder van de geest. Niet alleen kan je het geleerde onmiddellijk praktisch gebruiken in je leven, maar het maakt me zo ongelooflijk nieuwsgierig: waar liggen de grenzen, zowel in de breedte als in de diepte? En het is zo'n subjectieve ervaring in se. Ik weet niet waarom maar ik vind dat een aangename gedachte. Misschien omdat de enige manier om erover te leren is met anderen over je ervaringen te spreken. Of misschien omdat de wetenschap per definitie het niet kan ontrafelen.
Anyway, je moet het es meemaken. Voor degenen die nu vol angst onder hun stoel zitten, hypnose is niet een enge man met priemend ogen die een horloge voor je uitzwaait waarna je denkt dat je een hondje bent. Of ook niet wat ik dacht: dat je onder trance niets meer ziet of hoort (dat is niet onder trance zijn, dat is klinisch dood zijn :)) Alle communicatie is hypnose, sterker nog: je bent al duizenden keren in je leven gehypnotiseerd geweest.
Ik kan misschien eens een hypnotische post schrijven. Alhoewel, zonder mij tonaliteit mis ik 93% van het effect, dus het zal interessanter wanneer je het eens veilig wil uitproberen om het mij persoonlijk te vragen. Ben altijd op zoek naar goede feedback.
Wim
Hoewel ik vroeger vele goede boeken over hypnose voorbij mij neus zag marcheren, hebben ze mijn interesse nooit kunnen wekken. Pogingen om ze te lezen faalden wegens veel te saai, en ik heb in mijn tijd toch al wat letters in mijn schedel kunnen proppen.
Dit alles veranderde toen ik vorig jaar praktisch in aanraking kwam met hypnose. Praktisch blijkt hypnose een subtiele kunst van woord en geest. Zoals Erickson zo mooi beschrijft "being artfully vague". Dus nu, doordat ik bezig ben met regelmatig wat bij te leren en te oefenen is het geen droge theorie meer, maar een extra kleur op mijn palet. In feite het grappige aan hypnose is dat het eigenlijk nooit theorie kan zijn, want we weten niet hoe het werkt.
Beetje geschiedenis: Milton Erickson revolutioneerde hypnose met zijn zachte aanpak, alhoewel hij zelf niet goed wist hoe hij het deed. Hij was één van de mensen die gemodelleerd werden door de Richard Bandler en John Grinder die zo NLP creëerden.
Je kan mij een psychonaut beschouwen, iemand die de menselijke geest, het innerlijke en het bewustzijn verkent (maar dan zonder drugs). Letterlijk: een zeevaarder van de geest. Niet alleen kan je het geleerde onmiddellijk praktisch gebruiken in je leven, maar het maakt me zo ongelooflijk nieuwsgierig: waar liggen de grenzen, zowel in de breedte als in de diepte? En het is zo'n subjectieve ervaring in se. Ik weet niet waarom maar ik vind dat een aangename gedachte. Misschien omdat de enige manier om erover te leren is met anderen over je ervaringen te spreken. Of misschien omdat de wetenschap per definitie het niet kan ontrafelen.
Anyway, je moet het es meemaken. Voor degenen die nu vol angst onder hun stoel zitten, hypnose is niet een enge man met priemend ogen die een horloge voor je uitzwaait waarna je denkt dat je een hondje bent. Of ook niet wat ik dacht: dat je onder trance niets meer ziet of hoort (dat is niet onder trance zijn, dat is klinisch dood zijn :)) Alle communicatie is hypnose, sterker nog: je bent al duizenden keren in je leven gehypnotiseerd geweest.
- meedromen als iemand een verhaal vertelt
- met de auto aankomen en je de helft van de weg niet meer herinneren (hypnotische amnesie)
- een schram zien en niet herinneren dat je je pijn hebt gedaan (hypnotische narcose)
Ik kan misschien eens een hypnotische post schrijven. Alhoewel, zonder mij tonaliteit mis ik 93% van het effect, dus het zal interessanter wanneer je het eens veilig wil uitproberen om het mij persoonlijk te vragen. Ben altijd op zoek naar goede feedback.
Wim
Labels: hypnose, psychonautica