Geluksgevoel
Op de momenten dat ik mij gelukkig voel -- of beter mijn gelukzaligheid voel, dan is dat sinds een jaar en half echt een fysieke sensatie geworden. Ik ervaar vrede, lichtheid, vrijheid, maar daarnaast zijn er ook echt kriebels. Ik kan daar zo mijn vinger op plaatsen. Soms zit dat in mijn buik, soms in mijn hart, maar altijd ergens tussen die extrema.
Het is heel erg vergelijkbaar met als je verliefdheid bent op iemand en je ziet haar, alleen hier berust het niet op externe stimuli maar komt het van binnen uit, inherent, onvoorwaardelijk en constant.
Dat begint meer en meer voor te komen (meestal zonder aanwijsbare reden, of soms zelfs om redenen die tegenintuïtief zijn zoals nu: na een teleurstelling) en ook sterk en sterker.
Ervaren jullie dat ook zo?
Wim
Het is heel erg vergelijkbaar met als je verliefdheid bent op iemand en je ziet haar, alleen hier berust het niet op externe stimuli maar komt het van binnen uit, inherent, onvoorwaardelijk en constant.
Dat begint meer en meer voor te komen (meestal zonder aanwijsbare reden, of soms zelfs om redenen die tegenintuïtief zijn zoals nu: na een teleurstelling) en ook sterk en sterker.
Ervaren jullie dat ook zo?
Wim
Labels: geluk, gevoel, inner game
