Dr. Phil
The world's greatest politically correct hypocrite, Dr. Phil, who presents a show of inviting people with problems on stage then passing judgment over them so his viewers can feel superior, gets some nice company :) Note: watch the outfit.
The dude from whom's blog I pulled this said this was the best advertisement for Bumfights ever, and Dr. Phil probably got paid a helluva lotta money for this. Yeah, very possible :)
Wim
The dude from whom's blog I pulled this said this was the best advertisement for Bumfights ever, and Dr. Phil probably got paid a helluva lotta money for this. Yeah, very possible :)
Wim
Labels: dr. phil, drama, hypocrisie
Heroes
Be nu bezig Heroes te zien en wil het even contrasteren. Het is een show met een aantal leuke zaken en ik denk wel dat ik 'em uit ga zien, maar vergeleken met de donkere, eenvoudige, menselijke pracht van Battlestar Galactica steekt het toch schril af.
We hebben een grapje als we rollenspelen. Als de spelers iets proberen te doen wat nog niet mag volgens het verhaal --zoals binnenbreken in een huis waar ze pas later eigenlijk gewoon binnen worden gelaten-- en ze blijven pushen en proberen dan is de game master genoodzaakt om verhaalelement achter verhaalelement te improviseren om ze buiten te houden. Uiteindelijk voel je zoiets aan dan beginnen we te grappen over dat de Power of Plot ons verbiedt :)
Well, the Power of Plot is strong in this one. Very strong.
Heroes heeft een dozijn protagonisten. In elke plotsituatie die een persoon vergt --zoals moeder van, verliefd op, opgejaagd door, aangenomen door, manicure gedaan bij-- één van die hen neemt. Keer op keer. De graad van verbondenheid tussen elk van hen zou geen spinneweb meer aftekenen, maar een volle schijf.
De gebruikelijke reactie bij Galactica was een bewonderend zucht. Die bij Heroes is een vermoeide kreun. Spijtig, want hoe het gebracht wordt is best wel genietbaar. Voor de liefhebbers.
Wim
We hebben een grapje als we rollenspelen. Als de spelers iets proberen te doen wat nog niet mag volgens het verhaal --zoals binnenbreken in een huis waar ze pas later eigenlijk gewoon binnen worden gelaten-- en ze blijven pushen en proberen dan is de game master genoodzaakt om verhaalelement achter verhaalelement te improviseren om ze buiten te houden. Uiteindelijk voel je zoiets aan dan beginnen we te grappen over dat de Power of Plot ons verbiedt :)
Well, the Power of Plot is strong in this one. Very strong.
Heroes heeft een dozijn protagonisten. In elke plotsituatie die een persoon vergt --zoals moeder van, verliefd op, opgejaagd door, aangenomen door, manicure gedaan bij-- één van die hen neemt. Keer op keer. De graad van verbondenheid tussen elk van hen zou geen spinneweb meer aftekenen, maar een volle schijf.
De gebruikelijke reactie bij Galactica was een bewonderend zucht. Die bij Heroes is een vermoeide kreun. Spijtig, want hoe het gebracht wordt is best wel genietbaar. Voor de liefhebbers.
Wim
Nog Meer Drama
Oh mijn god! Er is een hele blog die alles bijhoudt over Dramatic Prairie Dog, onder andere waar hij op het nieuws komt in meatspace.
En ja! Er zijn al t-shirts van!
Ik kan weer slapen vannacht.
En ja! Er zijn al t-shirts van!
Ik kan weer slapen vannacht.
Labels: drama, internet, prairie dog, wtf
Drama
Man, heb een halfuur verspeeld met remixes hiervan te vinden. Ik lig plat!
Labels: drama, internet, moehaha, prairie dog