Maar... het afscheid was wel in stijl. Rest van de dag met elkaar doorgebracht, gepraat, gehuild, gelachen, flesje Piper-Heidseck opengekraakt. Tchin.

Wim

PS. Wou dit even schrijven, niet enkel als uiting, maar ook omdat het in onze maatschappij gangbaar idee dat een afscheid hatelijk moet zijn een fabeltje is. Ok, dat doet zeker verdriet, maar als je beide bewuste mensen bent en je maakt die beslissing dat je leven zonder beter is, dan hoeven daar geen destructieve emoties bij aanwezig te zijn. Uiteindelijk zit je beiden in hetzelfde schuitje. Niet meer met elkaar omgaan kan nuttig zijn, maar de wijze waarop, daar heb ik het over. Maar zelfs dan is het zonde om een bijzondere band voor altijd weg te smijten, dus doe ik dat niet.

Labels: afscheid, liefde, relaties

Pfff... 't is altijd knudde om iemand die je graag ziet uit je leven te snijden, maar soms heb je geen andere goede keus. Beter nu hevige, gezonde pijn, dan langdurige aanslepende miserie die later ontploft. Of nog erger, niet ontploft.

En als je keuze inderdaad de juiste was --emotioneel, verstandelijk en ethisch-- dan is de achterblijvende droefenis een puur soort verdriet, en dat is ook wel mooi.

Als de prijs echt te hoog begint te worden, dan stuur je je pad bij.

Wim

Labels: liefde, verdriet

Iemand die een fietsrek (voor op het dak van de auto) kan gebruiken, of een diepvrieskist (AEG, 225 l inhoud, 14 jaar)?

Wim

Labels: commerce

Diep! Subtiel en sterk.

There are two tragedies in life. One is not to get your heart's desire. The other is to get it.
--George Bernard Shaw, Man and superman (1903)

Labels: george shaw, inner game

Ik las net iets over het boek Look Me In The Eye van John Elder Robison. De schrijver heeft het syndroom van Asperger, een lichte vorm van autisme. Autisme kan je beschouwen als extreem introvert zijn.

Sinds mijn bewustworden vier maanden geleden van hoe je echt kan verbinden met een ander en hoe aangenaam dat kan zijn, zijn er vaak gevallen geweest dat ik --alhoewel ik besef dat ik dat elk moment kan creëeren en dat ik dat vaak zoek-- dat ik effectief die connectie afblokkeer. Ik kan me direct een voorval herinneren enkele dagen geleden toen ik me daar bewust van werd bij mezelf. Dat was een geval van waar ik eerst zeer open was, maar na een tijd ik gewoon alles afsla bij dezelfde personen.

Nu wou ik eerst geen tijd insteken, maar ik was wel nieuwsgierig naar waarom dat was. De auteur van het boek schrijft dit:

Being a savant is a mixed blessing because that laser-like focus often comes at a cost: very limited abilities in non-savant areas.

As I recall my own development, I can see how I went through periods where my ability to focus inward and do complex calculations in my mind developed rapidly.

When that happened, my ability to solve complex technical or mathematical problems increased, but I withdrew from other people.

Later, there were periods where my ability to turn toward other people in the world increased by leaps and bounds. At those times, my intense power of focused reasoning seemed to diminish.

Sociale vaardigheden zijn anders dan intellectuele. Zij vragen een bredere kijk, een emotioneel reageren en daarom een externe alertheid. Daarom moet je durven loslaten, niet enkel om je aandacht te kunnen richten op alles wat je waarneemt, maar ook om authentiek te zijn, om niet uit te filteren wat je voelt. De reviewer van het boek schreef het zeer mooi zo:

Instead of the focused intensity of learning with your mind, improving socially requires, in a sense, learning with your body.

Learning with your body is the opposite of fixation and more than anything requires one thing:

Letting go.

As much as being able to control yourself and your actions, it also requires a willingness to just let go and accept what is out of your control.

It requires stepping off that cliff and embracing the uncertainty that accompanies human interaction.

You can plan and scheme and memorize and read and look up all the information you want.

But in terms of really connecting with a person, the times and when it has been deepest and most rewarding has been when I am sharing something with this person that I’ve never shared with anyone before.

I’m not only learning something about the other person, but I’m letting the other person teach me something about myself.

And the payoff is immense.

Laatst deed ik nog eens de Briggs-Meyer-test en ondertussen blijk ik iets meer extravert te zijn dan introvert, maar op momenten dat ik intern conflict ervaar blijft mijn primaire neiging me terug te trekken om te soulsearchen, dat te analyseren en te mediteren of te praten met een confidant. Zoals ik al aanvoelde, werkt dat in sociale situties natuurlijk als een negatieve spiraal. Ik ben ondertussen ruwweg 16x in verbeterd, maar het blijft waardevol om eraan te werken.

Ik vraag of extraverte mensen hier dan last mee hebben. Trouwens, ik nam eerst aan dat het concept van "social anxiety" een resultaat was van introverte gedachtenprocessen, maar extraverte mensen spreken daar ook over. Wat zijn daar dan de oorzaken?

Wim

Labels: inner game

Neologisme van de maand: Ongeil
Pejoratief te gebruiken. Betekent voor de rest wat je denkt.

Wim

Labels: woord

Damn jongens.. wat kleurtjes kiezen, en ze halen er dit uit?!?

Wim's Stress Sources

Feels that life has far more to offer and that there are still important things to be achieved--that life must be experienced to the fullest. As a result, he pursues his objectives with a fierce intensity that will not let go of things. Becomes deeply involved and runs the risk of being unable to view things with sufficient objectivity, or calmly enough; is therefore in danger of becoming agitated and of exhausting his nervous energy. Cannot leave things alone and feels he can only be at peace when he has finally reached his goal.

Wim took the free ColorQuiz.com personality test! "Wants to make a favorable impression and be regard..." Click here to read the rest of the results.

Labels: inner game

Labels: damn, lolikon, moehaha, vrouwen

Interessante documentaire over de opkomst van vrouwen die vrij over hun seksualiteit bloggen, hoe de mensen daarvan verschieten, en de relatie van de media ermee.
http://video.google.com/videoplay?docid=7357690523399005887
Een stap in de goede richting in ieder geval.

Wim

Labels: media, seks, vrouwen

Ze zijn er.

Labels: darwin awards, moehaha, wtf

Wat is dit nu? Link ging nog, maar SoulCalibur IV gaat Darth Vader en Yoda als personages hebben?!?
Defeated Yoda was, the soul still burning it is.

Wim

Labels: games, soulcalibur, star wars, wtf

Altijd respect voor beatboxers die percussie en zang tegelijk kunnen, en deze pee doet zelfs 4 instrumenten tegelijk.

Labels: beatbox

Be nu bezig Heroes te zien en wil het even contrasteren. Het is een show met een aantal leuke zaken en ik denk wel dat ik 'em uit ga zien, maar vergeleken met de donkere, eenvoudige, menselijke pracht van Battlestar Galactica steekt het toch schril af.

We hebben een grapje als we rollenspelen. Als de spelers iets proberen te doen wat nog niet mag volgens het verhaal --zoals binnenbreken in een huis waar ze pas later eigenlijk gewoon binnen worden gelaten-- en ze blijven pushen en proberen dan is de game master genoodzaakt om verhaalelement achter verhaalelement te improviseren om ze buiten te houden. Uiteindelijk voel je zoiets aan dan beginnen we te grappen over dat de Power of Plot ons verbiedt :)

Well, the Power of Plot is strong in this one. Very strong.

Heroes heeft een dozijn protagonisten. In elke plotsituatie die een persoon vergt --zoals moeder van, verliefd op, opgejaagd door, aangenomen door, manicure gedaan bij-- één van die hen neemt. Keer op keer. De graad van verbondenheid tussen elk van hen zou geen spinneweb meer aftekenen, maar een volle schijf.

De gebruikelijke reactie bij Galactica was een bewonderend zucht. Die bij Heroes is een vermoeide kreun. Spijtig, want hoe het gebracht wordt is best wel genietbaar. Voor de liefhebbers.

Wim

Labels: drama, heroes

Damn, ik weet niet wat het is, maar ik loop nu al sinds vrijdag rond met zo'n malaise. 't Is geen angst, 't is geen verdriet, iets dat me naar achter naar beneden trekt. In ieder geval niet aangenaam.

Ik voel me een beetje machteloos met alle technieken dat ik ken. Wel eigenlijk niet helemaal waar. Ik wil het niet direct wegdoen. Een gevoel heb je altijd om een reden, da's een instinctief signaal dat er iets is waar je op moeten letten, intern of extern. Maar ik kan er niet uit wijs geraken. Allez ja, ik heb wel een aantal nieuwe tegenslagjes gehad, maar niks ergs.

Welja, met één ding kan je nooit fout gaan: bewustzijn en acceptatie.

Wim le Malait

Labels: malaise, wtf

Voila, ik heb de fanart van Godslayer waar ik over sprak ingescand. Eerst vond ik het goed, maar nu vind ik de pose nogal nurui -- lauwtjes.



Voor degenen die het nog niet gezien hebben, deze tekening is gebaseerd op een vroom filmpke.

Ik heb de maker van het filmpje mijn tekening gestuurd, en hij heeft mij een MP3'ke van de soundtrack gegeven. Goooooodslaaayeeeeeer!

Wiiiiim

Labels: goooodslaaaayeeeer, tekenen