Het nieuws op Eén laat zo'n potiëntele humorbron onaangeboord:

Het weer met Frank.

Beter is:

Frank Weer

of nog:

Weer Frank

2³ betekenissen! Broehihihi!

Wim Weer Frank

Als er één aspect van otakurie (vanaf nu een woord) is waar vrouwen meestal verder in gaan is het wel cosplay. Maar Isamu Itsuki hier is echt hardcore, met meer dan 70 zelfgemaakte outfits!

Dit zat onder de wisser van onze auto. Kriepie.



En van de 100 man op Koens feestje heb ik ook wat foto's van gedumpt, hoewel er weinigen echt goed gelukt zijn.

Ik heb ook nog wat foto's toegevoegd om te spelen. (Tip: klik op "datum -" rechtsboven om de foto's te sorteren op leeftijd.)

Wim

Nu we toch met dialoogjes bezig zijn, deze is ook schitterend (uit het hoofd):

Lisa (zingt): How many roads does a man have to go, before you can call him a man?
Homer: Seven!
Lisa: Dad! It's a rhetorical question!
Homer: Rhetorical ey... (denkt na) Eight!
Lisa: Dad! Do you even know what 'rhetorical' means?
Homer: Ha! Do I know what rhetorical means?

Wim

Na op de slingerende, emotionele getijden van anime Elfenlied een lang vergeten vervoering te hebben gevonden, was ik wel bekend met diens half gotische, half art nouveau openingsgeneriek gebaseerd op de schilderijen van Gustav Klimt. Kom ik toch wel toevallig (ha) tijdens mijn zoektocht naar 1€-kunst op reproducties uit van diezelfde werken op eBay. Kopen kopen kopen.

Wim

PS. In het geval mijn lyrisch discours dit nog niet duidelijk had gemaakt: zien!

JACK:
I'm conducting a series of experiments.

DR. FINKELSTEIN:
How perfectly marvelous! Curiosity killed the cat, you know.

JACK:
I know!

Ondertussen gebeuren er belangrijkere dingen: ik heb in mijn neus gepeuterd bvb, oja en er is bewijs voor het bestaan van donkere materie.

Wim

PS. Heeft iemand daar al iets van op het nieuws gehoord in feite? Het is altijd precies dat NASDAQ 0.04% omhoog en het paard van boer Teun dat in de stoet meestapt uitvoerig behandeld worden, maar echte belangrijke berichten van zo'n magnitude jamais. Die collisie van de asteroïde met de aarde een jaar geleden ook al niet, terwijl die makkelijk een derde van alle mensen zou kunnen uitroeien in wat was het? 2017 of zo?

Je zal nu al wel doorhebben dat er zwaar iets mis is, dat er mensen kei hard op mijn kop aan't kaken zijn (en al jaren waren!!! dat is een van de grootste schokken, ik had dat moeten weten. doorprikking van de bel zeker?). Probleem is, ik zou dat wel willen uitleggen, maar het hele verhaal begon in feite 4-8 jaar eerder. Zonder dat je dat weet lijkt alles maar een standaard "petty"-bedoening maar er is dus veel voorgeschiedenis. Het is niet wat het lijkt maar wat de meeste mensen automatisch aan gaan nemen. En het kak is, dat (en daarom ben ik ook zo kwaad op mezelf!) ik dat toen meestal inslikte (zie vorige post. waarom? waarom? 't is allemaal wel menselijk zeker maar de achterliggende ratio is... tis gewoon absurd), dus de meeste van mijn vrienden (vervloekt hoe zwaar is het dat woord nu nog te gebruiken!! hoe vals!!! hoe leeg!) dat niet beseffen.

Het doet om te beseffen hoe weinig je voor een mens waarbent, mensen die je al jaren als vrienden beschouwd die niet eens tact aan de dag leggen voor je. Komt niet bij hen op. Laat staan respect. Dan klappen we nog niet over vriendschappen. En dan nog geen gewoon mensen, nee, mensen waarvoor sowieso meer heb opgeofferd dan aan anderen (is dat de grote fout?). Dus, ga niet af op wat je hoort, want langs mijn kant zit er jaren andere zaken achter!

Kort: het is moeilijk om het uit te leggen. Koppel dat aan mijn inherente introvertie (je moet eens weten hoe veel ingetwijfeld heb om hier de 'publish'-knop in te drukken) en je hebt enkel bloederige, rafelige flarden van pijn uiteengereten door frustratie, wanhoop, verdriet, desillusie, ongeloof, rancune, machteloosheid, onbegrip, ontgoocheling waar ooit een mens Wim stond. (trieste is ik moet daar nu geen search voor doen om eens wat moeie synoniemen te vinde. Dat kwam allemaal zo... )

Ik weet niet wat ik er nu nog meer over moet schrijven. Ik weet niet óf ik er meer over moet schrijven. Dus stop ik maar (even?)

"Te goed daar pissen ze tegen", ik ga dat spreekwoord voortaan in het vaandel dragen, denk ik. Hoewel mijn jeugd mij eerder stoïcisme heeft geleerd, besef ik nu dat het misschien meer beleefdheid is (schaamte?). Uiteindelijk komt het erop neer dat een mens zijn emoties onderdrukt of alleszins afzwakt. Nu is dat normaal in een sociale entiteit zoals onze samenleving en vriendgroepen. Wat ze niet vertellen is dat andere mensen natuurlijk afgaan op uiterlijkheid (aja niemand heeft al toegang tot andermans innerlijk). Wel laat ik me je zeggen dat er niks zo kut is als beschouwd te worden als een sterk(er) karakter of begripvol of tolerant. Geen enkele positieve eigenschap in feite. Want wat is dat meer dan een excuus voor anderen om een gerust geweten te hebben als ze je uit te buiten. "The squeaky wheel gets the grease" komt in me op (langs de andere kant zeggen de Japanners "de spijker die uitsteekt wordt erin geklopt" wat een schoon placering is van het verschil in collectiviteit tussen deze twee landen maar da's een ander verhaal). Veel toffer voor mij zou zijn "maak Wim niet kwaad want hij heeft de neiging om mensen neer te steken". Is dat nu het punt waar het om draait? Ik weet het niet, maar dat waren alvast wat bedenkingen.

Man, nu heb ik weer iets plezant gevonden. Leve Phoenix Wright en mensen op het internet met teveel tijd!

Pfoe, mijn vervoer van Gent naar Leuven, koste evenveel als mijn vervoer van Leuven naar Heverlee. De eerste zijnde via trein de tweede via taxi. Ik weet niet wat dat nu wetenschappelijk bewezen heeft, buiten het feit dat ik veel geld heb opgedaan.

(En dat allemaal omdat ze Pirates of the Carribean 2 niet speelden om 17u in de Decascoop.)

Wim

Hij bracht ons al de Canterbury Tales maar nu heeft hij ook zijn eigen blog. Geoffrey Chaucer schrijft verboos over Henri le Potier tot Donkeye Kynge.

O my gentil rederes, it hath been a thinge of muche difficultee and laboure for to type euen the smallest entrie in myn blogge. For somer, lyk vnto a songe of Barry Manilow, hath ydrawn alle the spirit and vigor from my limbes and hert.

Niet alleen heb ik mijn Nintendo Wii gereserveerd (tegen wanneer weet ik nog niet), ik heb ook het eerste Dragon Quest-spel (Drakué voor de vrienden) gekocht dat nu in de occident beschikbaar is, namelijk den VIII (8 voor de vrienden).

Velen zullen Final Fantasy wel kennen, maar zijn grote rivaal is hier altijd afwezig geweest. Nochtans is het in Nippon zo populair dat er een nationale vrije dag is als er een nieuwe verschijnt (er komt toch niemand werken/naar school dan).

Over de Wii kan ik nog niks veel zeggen, maar Dragon Quest is al positief bevallen, zeker op gebied van animatie. Het is het tweede spel waar ik twijfel of er wel driehoekjes achter de ongelooflijk levendige monsters op het scherm zitten (na Zelda: Wind Waker). Akira Toriyama's stijl geeft na 20 jaar van Dragonball een heel vertrouwde sfeer.

De voice acting is compleet Brits en professioneel. Ik vind vooral passend hoe bandiet Yangus in zeer plat Cockney klapt. Alleen spijtig dat ze de spreuken hebben "vertaald". Drakué heeft zo zijn eigen taal daarvoor, die ik dankzij manga Fly (Dai no daibouken) die zich afspeelt in het Dragon Quest universum, nogal ken. Van Io -> Iora -> Ionazun maken ze zoiets als Whoom -> Boom -> Kaboom. Urk.

Wimtendo

Prachtigste Samus fanart tot hiertoe op deze aarde
Hups, ik doop u mijn nieuwe wallpaper.

Conversatie met half oor opgevangen naast mij bureau.

- En hoe gaat het met jouw problemen? Alles in orde?
- Ja nee, sinds maandag heel plat.
- Nog altijd plat?
- Ja. Altijd weer plat, ik weet niet wat dat is. Ik dacht eerst aan een virus want hoe dat dat tegenwoordig gaat, zeg. Maar dat was het niet, denk ik. Ik blijf er last van hebben.

Man was ik content toen ik de volgende zin hoorde.

- Die database servers blijven maar plat gaan.

Pfoe.