Blogroll

Archive

Mijn leven als Jacques

Wel toevallig wat ik schreef in mijn vorige post...

Gisteren was het onze laatste les toneel bij Wisper en Eva, onze docente, had beloofd dat we iets leuks gingen doen. Toen ik binnen kwam kregen we vrolijk namen op onze borst geplakt en een stamboom met persoonsbeschrijvingen in onze handen geduwd. We waren dus een deel van eenzelfde familie en we gingen een familiefeest houden. Een familiefeest van twee uur, ingebegrepen naar de winkel gaan etcetera.

En in die tijd geen moment uit je rol vallen.

Ocharme de Pakistaan die in zijn nachtwinkel een bikkerende 'familie' over de vloer kreeg, met mensen die naar een twintigjarige al dan niet respectvol refereerden als opa. De rest van de avond was er ambras over de verdeling van de erfenis, Olivia hare nieuwe vrijer van dubbel zo oud die tot zijn ellebogen in de misdaad zat, en dat was nog maar algemeen. Aan mijn kant probeerde mijn schoonzus (die vroeger nog prostitué was geweest) mij te verleiden en mijn vrouw zat in over de dood van haar andere zus (waar zij blijkbaar schuld aan had). Maar goed, de enige die al die dingen echt wist, was de nanny.

Het leukste vond ik de aparts. Bijvoorbeeld toen mijn zogezegde eega de toiletten instormde, ging Jacques (ikke) haar natuurlijk direct achterna, want na 20 jaar huwelijk weet je wel dat er iets loos is. Uiteindelijk ziet niemand anders die scenes maar dat maakt het eenvoudigweg.

Iedereen wou weten hoe het afliep, wat dus weer dat absurde idee is vanuit mijn vorige schrijfsel, want het was weer cent pour cent improvisatie. Tof tof.

Jacques

3, 2, 1, Fantaseer!

Iedereen zal wel weten dat ik tegenwoordig regelmatig rollenspeel (met een groep een verhaal beleven onder leiding van een spelmeester met nagenoeg enkel je fantasie). Wel, gisteren hebben we eens iets zot geprobeerd.

Een wekker werd op een uur gezet. Willekeurig werd iemand gekozen (ikke die keer). Die werd spelleider voor dat uur, zonder afspraken, zonder voorbereiding buiten de karakters die ieder al had, gewoon puur impro. Als de wekker afging dan moest je direct stoppen en was het de beurt aan de andere, ook voor een uur. Je eigen karakter wordt dan een NPC (karakter dat niet door een speler wordt bestuurd maar door de spelleider).

Ik ben altijd voorstander geweest van je fantasie de vrije teugels te laten, dus ik vond het wel leuk, niettegenstaande dat het heel moeilijk was om te beginnen. Een beetje te moeilijk om mee verder te gaan ook, vonden Wim en Tom. Maar ik kijk er al naar uit om op andersmans verzinsel verder te bouwen als zij bijvoorbeeld eens beginnend, dat ze zich dan maar wreken :)

Nog even overpeinzingen: ik denk dat dit soort vrije associatie niet iets is dat vanzelf gaat. Ik merk dat ook bijvoorbeeld bij improvisatietheater, je krijgt daar ook soms (zo goed als) niks en dan moet je beginnen te zwemmen. Maar Annie Lauwerijs zei altijd: "we trekken je samen wel voort, gewoon in het water springen." Je kan niks fout doen.

Om terug te komen, hoe langer je zo aan het improviseren bent, hoe vlotter dat gaat, dus ik denk echt wel dat je dat kan oefenen. Eén van de zaligste geïmproviseerde scenes die ik toen ooit heb gedaan, begon als ik die neerzat in een verdrietige houding. Dan kwam er een tweede in het spel (Annelies), en die begon dingen te vragen waar je al dan niet op inpikt ("Heeft hij gebeld?"). Op de duur waren we daar een dialoog aan het houden, bestaande uit een hoop complexe reacties die op niks gestoeld waren, maar dat weet het publiek natuurlijk niet. Op het einde wou iedereen weten wat er nu exact aan de hand was, zelfs al wisten ze dat we niks afgesproken hadden, dus dat we daar niet op kunnen antwoorden. Het gekke (of logische, afhankelijk van hoe je denkt) is dat je dat samen dan eigenlijk wél weet, want je denkwerelden convergeren uiteindelijk.

Lap, typisch dat de overpeinzingen weer het leeuwendeel van deze post innemen :)

Wim

WAAAAAAAAAAAW

BONK (valt van stoel)

Ik trek gewoon 1290.72 euro terug van de belastingen.




Waar zijn die klerenwinkels?

3-daagse department meeting Nederland

Deze 3-daagse heeft me heel wat stof tot nadenken opgeleverd:

niet alleen het feit dat ik Boston ben en Leslie en Denyse Abbott.
Ook mijn zicht op de man-vrouw relatie is aan verruiming toe.

(met dank aan Leslie voor de foto's)

Ben ik?????

happy single
holbewoner
in een lesbische relatie met een Amerikaanse
in een lesbische relatie met een Britse
man
vrouw van een Italiaanse supervisor
echtgenote van een Amerikaanse manager
eega van een Duitse project manager
de zoveelste minnares van een Spaanse salsero

Sje

Revolution Report

De eerste foto's van de Nintendo Revolution, genomen op de Game Developers Conference die nu loopt.

Edit: God of War II komt eraan.

Meer edit: en een nieuwe Zelda voor de DS!

Edit multiplus: en hier krijg ik het schijt van. Bezie de trailer van Crysis, opvolger van tropische FPS FarCry. Reken dan uit hoeveel percent van dat filmpje over gameplay gaat, weet je wel, leuke dingen om te doen en zo?

Wim

Salon

Kort even vermelden (het is precies alsof ik vervelend nieuws altijd veel te laat post, ik zal niet te hard willen zagen) dat mijn nieuwe salon geleverd is een dikke week geleden. Dit ging bijna al even vlot als conversaties met mijn huisbaas (Hmm, mooie boektitel "Conversaties met mijn Huisbaas", door Prof. Dr. W.R. Crols zo in zwierige letters) want twee van de drie zetels waren kapot. Vanonder is er een afdekkend zeil en daar is waarschijnlijk los door gepakt tijdens transport. De enige zetel die dit niet heeft is degene zonder dit zeil. Ahum.

Dus hup, weer een hoop bureacratie, weer een maand tot zetels vervangen kunnen worden, waarbij dus ook weer de politie moet worden bezocht voor een parkeerverbod. Ondertussen blijkt dat ze eerst een technicien sturen om te bepalen of ze niet gerepareerd kunnen worden. Maar ik moest al weer naar Nederland bellen gisteren, naar de firma die het inspecteren doet, om te zien of ze wel voor beide zetels komen. Ja, klinkt misschien paranoïde, maar qua bureaucratie verwacht ik alles tegenwoordig. Of beter gezegd, niks.

Wim

T-Time

Zondagnamiddag: English afternoon tea in huisje Temmerman.

Ik zou hier nen hele uitleg kunnen geven over het ontstaan van deze traditie en de geuren en kleuren die wij naar binnen hebben gegoten. Ik kan het ook samenvatten:


English Afternoon Tea = Glucose Intoxicatie voor twee dagen


(was wel lekker hoor)


Smak

sje

[grof]

- Serieus, het staat in de Van Dale.
- Och gij. Ik zal het eens op zoeken, want daar geloof ik niks van.

... en inderdaad, het stond erin.

Wim

Wim vs. Huisbaas: Ronde 5

Ik dacht dat ik het al had gedaan, maar ik heb blijkbaar nog niets verteld over de prelegale verwikkelingen in verband met onze huisbaas #2.

Het verhaal begint op het einde van de zomer van 2005 toen wij --zoals trouwens wettelijk verplicht-- onze huisbaas #2 (want vlak nadat wij in ons appartement trokken werd het doorverkocht door huisbaas #1) verwittigden van enkele herstellingen die moesten gebeuren. Oorzaak was slijtage, dus dat bleek voor zijn rekening. Het duurde een aantal telefoontjes vooraleer hij reageerde, maar geen probleem want hij ging komen zien...

De weken gingen voorbij. Na nog wat belsels bleek hij plots totaal niet meer verantwoordelijk te zijn, want Century21 had een rentmeesterschap dus die moesten dat betalen. Ok, wijlie zeer gedwee en we bellen dan maar naar dit interimkantoor. De glimlachende mens aan de andere kant van de lijn vertelt dat enkel de zaakvoerster dit kan oplossen en die zal ons terugbellen. Na een week bel ik nog eens en nu vertellen ze ons dat de zaakvoerster dit enkel kan oplossen en die zal ons terugbellen. Déja entendu?

Nog altijd niets wijzer, zien we een paar weken later aan ons appartement in koeien van letters "TE KOOP", met een briefje in de bus dat we Century21 moesten contacteren. Mooi mooi. We krijgen een makelaar over de vloer die ons herhaaldelijk belooft de vraag naar herstellingen door te geven. We lachen allemaal eens om het feit dat we nog geen reactie hebben gekregen zelfs na tweemaal doorgeven.

Ondertussen zijn we kerstmis aan het vieren. Een nieuw telefoontje naar huisbaas #2 doet hem beloven dat hij het nu wel eens zal regelen met de zaakvoerster van Century21.

Kerstmis komt en gaat, en een nieuw jaar begint, met even veel reactie als het vorige. Ik overweeg om legale stappen te zetten, maar wie stuur ik de aangetekende brief? De rentmeester of de huurbaas? Ik doe wat zoekwerk, schrijf me in bij de plaatselijke huurdersbond en maak een afspraak. Op hun aanraden schrijf ik de huurbaas, geef ik hem een ultimatum en als binnen die tijd de herstellingen niet zijn gebeurd dan hou ik een deel van de huur in. Nu mag dit eigenlijk niet, maar als ik goed communiceer en ik de rest op een aparte rekening stort als teken dat ik wel wil betalen dan zal geen enkele vredesrechter mij beboeten. In het ergste geval moet ik het geld alsnog storten en de huisbaas de herstellingen uitvoeren en dat is precies wat ik wou.

Dan besef ik dat ik het adres niet heb van de huisbaas, enkel een telefoonnummer en ja je kan hem moeilijk zelf zijn adres vragen om hem legaal te beschuldigen, zeker als hij zelden opneemt. Maar de telefoon gaat en wie is het? De zaakvoerster van Century21! Ze gebiedt me dringend mijn huurcontract door te sturen. Het appartement is verkocht, maar de akte is nog niet ondertekend. O die herstellingen? Neeneenee, dat is hun verantwoordelijkheid niet. Ze hadden ooit een rentmeesterschap maar dat was toen de dieren nog konden spreken. Ik vraag haar de adressen van huisbazen #2 en #3. (Ze heeft nog niks over huisbaas #3, maar het is een soort consortium. Cool.) Met het adres in mijn bezit verstuur ik de aangetekende brief, geef hem twee weken en wacht af.

Het ultimatum loopt af zonder maar één reactie. Dus nu wordt de huur gestort met een hap eruit, en ik heb vandaag een nieuwe rekening geopend voor die hap. Zien wat er nu gebeurt.

Heeft huisbaas #2 die brief überhaupt aangekregen? Maar ja een aangetekende brief verzekert zoiets toch, niet?
Kan ik nog druk uitoefenen met verminderde huur als ik waarschijnlijk nog maar twee keer aan hem moet betalen?
Wat moet ik doen als de inning van de huur ten slotte wisselt van huisbaas #2 naar #3?

Veel vragen, geen antwoorden.

Wim

Zangstonde

Volgende week kick-off event: 3 daagse teamevent met gans het departement, in Vaals, Nederland.

Drie dagen vergaderen.

Maar nu de opsplitsing van ons bedrijf nakende is, en misschien ook wel ontslagen worden, kunnen we wel wat verzachting van de gemoederen gebruiken.

En dat gebeurd met muziek: een muzikaal ensemble van saxofonist, pianist... enne... zangeres?

Help, ok, ik heb de tekst geschreven uit plichtsbewustzijn, en omdat ik graag schrijf. Maar om nu voor te zingen voor 80 personen waaronder de big boss van onze multinational, dat is toch iets waar ik nachtmerries van krijg.

Wim, wil je dit weekend mijn zangstonden aanhoren en een Mission Impossible opdracht aanvaarden om de fouten eruit te halen? Heb nooit muziekschool gevolgd, en een mooie stem heb ik niet, maar misschien kunnen we er wel zolang aan knutselen dat het 'hoorbaar' is.

Splut

Sorry dat ik veel schrijf, maar er gebeurt gewoon veel shit de laatste weken.

Ik was net aan het rijden en ineens kéihard KNOTS!!! Eén of ander object wat ik door zijn snelheid als niet meer kan bestempelen als donker en kleiner dan voetbal smakt tegen mijn voorruit en laat een hoop gele smurrie achter. Ikke wtf?!? Is hier iemand mij met zijn afval aan het bekogelen?!? Ik zie nog een paar grijze pluimpjes bovenaan mijn wisser steken en wat rozerode massa eronder. Huh? Was dat nu een duif of zo? Ik kijk rond maar zie niks.

Als ik even later uitstap zie ik inderdaad dat de massa een hoop ingewanden is... buisjes en kwabben en dan is die gele smurrie waarschijnlijk gal of kak, hoewel dat echt wel veel is.

Nuja, moge dit suïcidaal vogelbeest de eeuwige jachtvelden bereiken aan de hand van onze Punto. Amen.

Aan Sara: Hey Sara er zit een vlekje op je voorruit. Ik heb ze nog niet kunnen afkuisen. Kusjes.

Wim

Ontslagen

Even op zijn Ruud Hendrickx zagen...

Vanochtend zelfs op radio: "Jongeren worden in de eerste twee jaar makkelijker ontslaan." Komaan zeg, dat ze dat hier bij ons constant fout zeggen tot daar aan toe, maar op het nieuws? Je hoort hier dikwijls door elkaar slaan van voltooide deelwoorden en infinitieven van werkwoorden op basis van slaan, zoals het foute "zo kan je je tegenstander verslagen".

Nu als jij mij kent weet je dat ik het schijt heb aan grammatica; ik ben meer een vocabulair persoon, een woordenschattenjager, maar dit wordt hier toch snel mijn op één na meest gehoorde fout en corresponderende wrevel.

Wat staat aan de top, mijn beste blogbuiskinderen? Misbruik van paranoia en paranoïde. Het eerste is het substantief het tweede het adjectief. Dus niet: "Ik heb last van paranoïde" a.u.b. En hoewel tot mijn afgrijzen de Van Dale tegenwoordig toegeeft dat dit in de spreektaal zo gebezigd wordt, blijft "Ik word daar paranoia van" even correct klinken als "Ik word daar griep van".

Wim

Persona 3

Als ik je de vraag zou stellen of je liever een universum zou scheppen waarin iedereen leeft zonder contact met elkaar, één waarin de wet van de sterkste een absolute hiërarchie oplegt of één van stilte zonder individualiteit of ruzie, hoe zou je dan dat soort vraag bestempelen? Filosofisch? Spiritueel? Moreel?

In ieder geval, die eigenschap, samen met een duistere, volwassen, eigenzinnige atmosfeer tegen een achtergrond rijk aan mythologische en occulte symboliek, zo kan je de Megamitensei-rollenspellen omschrijven. Dus ik was nogal content toen ik hoorde dat er een nieuwe uit deze unieke reeks op komst is (in Japan, dus nog niks voor VS laat staan Europa), namelijk Persona 3. En dit vergezeld van een kwaliteitstrailer van minstens een kwartier, vol met anime en gameplay.

En wat voor één zeg. Blijkbaar is zelfmoord plegen een standaardactie in dit spel om een soort avatar uit jezelf te laten ontstaan om te vechten tegen allerlei vreemdsoortige constructies... Hoe komen ze er toch op? Ik geloof nooit dat dit ongeschonden doorheen Amerika geraakt. Toch blijven hopen...

Lijst of Flitten

Volhouden! Vooral de laatste op het menu klinken lekker.

Wim

just a girl with feathery curls

Piep piep piep piep

smsje
gisterennacht

onbekend nummer
met de voetbaluitslagen van de Engelse competitie???

piep al aan!!!!

The Simpsons

Maar dan in 't echt.

Haviksoog Wim

Net door hagel en zon (en twee uur file terwijl ik slechts een dik uur had voorzien) naar mijn oogcontrole geweest, want L-dag is ondertussen een maand geleden. Wel, de dokter zei dat het allemaal perfect was en dat ik nu in mijn ogen mag wrijven zoveel ik wil, dus dat betekent ook dat ik deze donderdag eindelijk terug eens kan squashen. Ik heb zin om een feestje te houden.

De dokter zei ook dat in de komende vijf maanden mijn zicht nog kan verbeteren. Dit vind ik moeilijk te geloven want hoe scherp kan een mens zien? Het klinkt als die waspoederreclames "witter dan wit". Alvast mijn excuses als tegen augustus mijn zicht zo scherp is dat ik je snijd als ik naar je kijk.

Pardon,
Haviksoog Wim

Pride and Prejudice en heel de santeboetiek

Man zeg,

ik heb weer zitten snikken gisteren toen -ondanks klasseverschillen, twee grote ego's en een hoop vooroordelen- Mr. Darcy zijn liefde bekende aan de koppige Lizzie.

Is dat nu omdat die boeken door een vrouw geschreven zijn of omdat ik gewoon een watje ben dat ik hopeloos wegsmelt bij die Engelse historische romannekes?

Snotter, snif, Heatcliff zal ik wel nooit in het echt tegenkomen, maar na zo'n kastijding en zalving van mijn romantische ziel voel ik me monter en fris.

Boeken, 't es fijn

Ik heb net een dik uur op het jaarlijkse Boekenfestijn in de Brabanthallen rondgeslenterd en eens te meer is mijn lemma aangetoond:

#interessante boeken = tijd² + ct

Met andere woorden in het begin vind je niks, dan es één boek en dit stijgt tot je onderweg naar de kassa bent waar je je vracht minstens verdubbelt.

Pòòòòòsitief: Dit was het eerste jaar waarop er zeker een halve tafel (en die tafels zijn zo'n 20m lang) aan manga gewijd was, maar het was bijna allemaal Amerikaanse manga, dus nog geen stap verder voor de Belgische cultuur. Slecht idee om daar dan één te kopen, want hoe ga je aan de vervolgen geraken als je hem leuk vindt? Een andere uitgave kopen voor de rest van de nummer staat gelijk aan pijn, want de namen en vertalingen zijn plots allemaal anders, de hoofdstukken ook en waarschijnlijk de leesrichting ook al.

Neeeeejgatief: Een CD-ROM met clipart. Whahahaha! Wie geeft geld aan zoiets. Betere alternatieven bestaan voor minder geld.

Wel mijn beste kornuiten, werp een blik op mijn vondsten en daarmede ook op mijn karakter (want als ik mensen ken die de frigologie aanhangen, zijnde een psychologisch profiel van iemand opstellen aan de hand van de inhoud van zijn ijskast, dan is dit zeker valide):

  • Culdcept: Numero uno van een mij onbekende manga die blijkbaar gaat over een magische wereld, geschapen door een boek en bepaalde mensen kunnen kaarten gebruiken om dit alles te manipuleren. Klinkt dus heel Yugioh-franchise-collect-spend-spend-spend maar het zag er heel (ik zoek al een groot stuk van mijn leven naar een adjectief dat deze bepaalde emotie/stijl weergeeft, dus dit gaat zeker niet volstaan maar allez hup) spirited uit.

  • Hou houd ik het uit met mijn neurotische kat: Nam dit even ter hand omdat de cover me deed denken aan mensen in mijn naaste omgeving en gierde het nadien uit van het lachen bij prentjes als deze. Zeer herkenbaar voor kattenliefhebbers.
  • Tapas: Uit de reeks kleine kookboekjes van Anne Wilson. Hier was ik al naar op zoek sinds ik de empanadillas eruit had gemaakt tijdens het kookfeestje na mijn theatervoorstelling op de VUB. Die waren kei lekker voor mijn eerste poging (alles eigenlijk toen) maar dit elusieve boekje blijkt altijd uitverkocht.
  • 365 Cocktails: Ik zocht nog een goed naslagwerk voor mijn mixofilie want Webtender is wel goed, maar zijn signal-to-noise ratio is nogal laag. Ik wou een boek dat zich focuste op authentieke cocktails als de sidecar, margarita, manhattan en zo en dit boek spendeert daar extra aandacht aan.
  • Sun-tzu - De kunst van het oorlogvoeren: De grondlegger. Ik denk niet dat er een boek is waar meer op gebouwd is dan dit. Moet gelezen worden dus, zeker door iemand als ik met mijn steeds groeiende interesse naar pragmatische krijgskunst. Hm, mental note: Macchiavelli moet ik ook eens aandoen. Hoe heet dat boek? "De Prins"? Ik ben tegenwoordig meer en meer van zin om geen nieuwe romannetjes die me leuk lijken te lezen, maar eerder kanonische boeken. Daarom heb ik pas 1984 en Othello doorgelezen. Er zijn er zoveel die zo'n indruk hebben nagelaten op onze beschaving. Zelfs nu, kijk maar naar Kanaal2... Zero Privacy.
En ik heb vandaag ook voor de eerste maal een donut gegeten met double glazing. Mmmm, double glazing... *ghaaaaaaaaah*

Wimer

Spoon Obaasan

Vrouwtje Theelepel Vrouwtje Theelepel

Driewerf moeha!
Tijdens het grasduinen naar films voor onze vrienden uit Noorwegen ontdek ik net dat Mamoru Oshii, regisseur van zulks moois als Ghost in the Shell en Avalon, ook schrijver was van Spoon Obaasan, bekend in deze contreien als Vrouwtje Theelepel, iederse favoriete krimpende oma! Ik wist niet eens dat dat Japans was...

Daar ken ik zowat rats het liedje nog van uit het hoofd denk ik... Zonder te kijken:

Een lepel is een ding, daar kan je pap mee roeren
Het helpt je ook om de baby mee te voeren
Gewoon heel handig maar je moet je niet vergissen
Het kan wel zijn(?) dat er ook rare theelepels zijn

Droevige solo:
Zeg mij waar die is.. ik zoek al zoveel jaar
De lepel van goud, hij moet er zijn maar wie vertelt me waar?

Daarmee tover ik, een glimlach op je wangen (wangen)
(iets hiertussen?)
De gouden lepel schittert in mijn droom (in mijn droom)
En iedere droom moet je in een potje vangen
(nog iets hier...)

(Gesproken) De gouden lepel schittert in mijn droom


Mijn broer stuurde zelfs de volledige intro te beluisteren online door (werkt wel niet in Firefox, grr).

Kristallen Samus

Kristallen Samus

Zo... mooi... Mijn favoriete premiejaagster in kristallen voxels. Dit werd als geschenk gegeven aan de developers van Metroid Prime: Hunters voor de DS.

Wim

a kind of pale jewel, open and closed within your heart