Voila zie, op de blog van mijn geboortestad prijkt een artikel geïnspireerd door ons aller paps. Die houdt zich namelijk fervent bezig met foto's vanTurnhout doorheen de tijd.

Wim

Jahoe! Zoals sommigen weten, streef ik altijd naar gepaste Nederlandse woorden in mijn taalgebruik. Fantastische lectuur in het Engels echter, kan soms zeer moeilijk zijn omwille van zijn gebruik van archaïsche woorden, ambigue woorden, woorden die verdraaid zijn uit hun oorspronkelijke betekenis, en het feit dat iedereen ze zo gewend is. Dit laatste zonder twijfel dé grootste hindernis zijnde.

In deze immerdurende queeste ben ik daarom zeer blij dat ik eindelijk een bevredigende vervanging van to summon heb gevonden, in de betekenis van een magisch wezen ontbieden. (Ontbieden was mijn tweede keus trouwens, ook best welluidend.) En die vervanging is: sommeren.

Naast optellen, heeft het ook de waarschijnlijke verouderde betekenis van ontbieden. Je leest het vaak in reglementen en ik heb het ook al in gebruik gezien in teksten van wicca.

Nu nog to cast a spell goed vertalen, maar dat woord heeft wel een overloos aantal betekenissen...

Wim

PS. Nu ik het nog eens overlees, vind ik ontbieden zelfs wat beter dan sommeren. Hmm...

Wij zouden dus inderdaad wettelijk een minimum temperatuur moeten hebben van 20°. Ik ben na een klaagzang tegen mijn baas verhuisd naar een vergaderzaaltje dat makkelijker te verwarmen is. Tijdens de verhuis is hier een twintigtal keer de stroom uitgevallen.

Nu zijn ze tentverwarming aan het installeren, ik ben benieuwd.

Update
Bij één van mijn collega was de maat was ook al vol, en die was wel bij een vakbond, waar hij prompt naartoe is gestapt. Bergen respect en dank daarvoor.

Zogezegd was niets over onze kou-, lawaai-, modder-, toilet-, koffie- en electriciteitshinder ter ore gekomen van het hoofdgebouw 1m naast ons. Dat terwijl hier ook higher management zit. Verassend dan hoe snel op voornoemd vakbondsbezoekje wel wordt gereageerd. Soit, het zou nu moeten verbeteren, maar ik ga mijn adem niet inhouden.

Brrrr... we hebben nog altijd geen verwarming in het nieuwe gebouw waarin ik werk, en de ramen sluiten ook nog niet goed want die zijn niet aangesloten op de controllers.

Ik heb het koud!!!

De povere warmeluchtblazertjes die we hebben gekregen (maar 1 per 3 man) zetten zoveel stress op het jonge electriciteitsnetwerk dat daarnet de stroom al meer dan eens is uitgevallen. En het ergste daarvan is niet de verloren data, maar het feit dat de blazertjes stoppen, begot!

In het allerbeste geva zal het pas begin volgende maand zijn dat er verwarming komt. En ik ben pessimistisch als je beziet hoe ongelooflijk te laat de rest in orde wordt gebracht.

*Klappertand*

Mijn chaotische tegenpool Evy, ook wel bekend op de VUB als de sympathieke 'Krulle', is net met een troep kameraden op Oceanische bodem beland, en zal daar ook blijven tot de aarde een volledige rotatie rond onze ster heeft beschreven.

Bij deze historische trip mag natuurlijk geen blog ontbreken, waar zij dan ook prompt mee gestart is!

Wim

Ik had veel complimenten gehoord over het spel Fahrenheit en de PC demo deed me inderdaad dorsten naar meer. Dus toen mijn schoonbroer mij de Playstation-versie van het spel toevertrouwde topte ik erop als een uitgehongerde pitbull.

Wel mensen, nadat ik het opstartte ben niet meer gestopt tot ik het had uitgespeeld. Sta me toe uit te wijden over de redenen...

Het spel begint sterk: Lucas Kane, een doodgewone man, gaat 's avonds een hapje eten. In de toiletten echter wordt hij plots gegrepen door een overklaarbare trance, die hem dwingt zijn armen in te snijden met een vreemd symbool en daarna een volslagen vreemde te vermoorden. Op het moment dat hij verbouwereerd over de afschuwelijke daad die hij net beging terug de controle krijgt over zijn lichaam begint het eigenlijke spel. Hij beseft dat niemand zal geloven dat hij de moord niet wou plegen, en probeert zijn koelbloedigheid te behouden en te ontsnappen.

Kort daarna komen de twee andere hoofdkarakters aan het bod. Carla Valenti, de politieinspectrice belast met het onderzoek naar de moord, en haar partner Tyler Miles. Deze zijde van het spel toont je rechtstreeks de gevolgen van je vorige acties met Lucas: belde je je broer voor hulp? Nam je de taxi of de metro? Het spel gebruikt enkel slimme wendingen om je niet alle kennis al te geven. Zo draait de camera weg als je als Lucas het moordwapen verstopt. Het is echt mooi om te zien hoe zelfs de kleine dingen die je doet, later een gevolg hebben. Deze perspectieven wenden en vlechten zich door elkaar om het mysterie zowel langs binnen als langs buiten op te lossen.

Het spel zelf gebruikt naast zijn vrije 3d wereld ook een soort reactie-gebeurtenissen, waarbij je op tijd in aangegeven richtingen moet duwen, om evenementen op te lossen van het interpreteren van opmerkingen tijdens de autopsie tot het ontsnappen van een roofdier dat je achtervolgt.

Het is ook vooral de interactie tussen de personages die prachtig is gedaan. Vergeet je je vriendin te kussen als Tyler voor je gaat werken? Dat kan je rekenen op hommeles later en wordt je gestresseerd. Zelfs het seksuele aspect wordt niet uit de weg gegaan, en ik moet zeggen dat ik nog nooit zo'n volwassen en romantische aanpak van seksscenes in een computerspel heb gezien (ik doel op een bepaalde scene, vel nog geen oordeel aan de hand van het begin). Chapeau. In de Verenigde Staten zijn die er natuurlijk uitgeknipt, hoewel sommige scenes mooier waren dan wat je in een standaard Hollywood-film zou zien. Maar dit is een videospel dat moet dus voor kindjes zijn! Ja! Zoals anime want dat is tekenfilm hoor en dat is altijd voor kindjes! De naam daar is ook Indigo Prophecy wat oh nee anders maken we Bush kwaad omdat het aan Michael Moore doet denken! Bende puriteinse kleuters.

Tussen haakjes de developer is een Franse studio die Quantic Dream heet.

Natuurlijk is het niet allemaal koekenbak. De reactie-gebeurtenissen op zich zijn in dit sterk verhaal-gebaseerd avonturenspel een beetje vreemd. Voor de rest komt op het einde van het spel de zorgvuldig uitgewerkte plot ineens op een stroomverstelling en wordt het wel heel erg raar. (Ik hoorde iets van dat de hond van de producer de laatste 20 pagina's van het plot had opgegeten.) Maar zelfs ondanks dat alles, blijft het een dikke vette aanrader. Het is vernieuwend, niet in zijn technieken, maar in de toepassing ervan op het medium computerspel.

Wim