Voor degenen die het interesseert: er is een kort maar interessant interview op de Europese World of Warcraft site, over hoe een instance dungeon wordt ontworpen en tot leven komt.

Wim

Leuke manier om de ochtend te beginnen. Mijn fiets staat beneden in de hal van onze appartementenblok. Niemand kan daar binnen buiten wij, de drie bewoners, dus voor de rest staat hij ook niet op slot. Ik had weer teveel vertrouwen in de mens, want dat was niet voldoende om te voorkomen dat iemand er mee weg is. Geen sporen van inbraak dus waarschijnlijk stond die deur gewoon open.

Kak,
Wim

http://zelda.nintendo-europe.com/nlBE/index.php

PS. Persoonlijk vind ik de muziekjes doorheen de tijd onder Reis door de tijd het leukste.

Olé. Onze tafel stond gedekt gister. Het kind in mij vindt een bezoekje aan het Japanse restaurant altijd heel plezant omdat je ongestoord kan spelen met stokjes, groene smurrie en een wirwar aan schoteltjes en bekertjes.
De ober zong binnensmonds liedjes die ik niet verstond, maar de bediening was wel vinnig en snel, wat niet gezegd kan worden van Madam' Cocktail. Ze was ook niet echt snel verstand, getuige de White Russian. Melk met alcohol in smaakt uitzonderlijk brak-wak-bwak. Maar het was gezellig, dicht bij elkaar in het restaurant, op cafe en in de auto: Je krijgt meer in een Punto dan je denkt.

Vandaag terug naar Brussel sjeezen, voor een pintje bij het vuurwerk.
Kempai Belgium!

Dé attractie van de avond was Louis Schueremans. De pezige vader van de J. kwam zich gisteren bij ons vervoegen. Stak gelijk een echte Jiri van wal met allerlei sterke verhalen over grotten, legertanks en kajaks. Dit op de tonen van Woodstock en Pink Floyd.
Alles ademde Schueremans. Ik had niet anders verwacht op hun eigen terrein in de bossen van Mol.
Met dank voor de thee en de Matteus.

Pleejz your bets here... Hoeveel kans dat we binnengeraken nu woensdag?
Langs de andere kant wil ik ook wel dromen... van tongsmeltzachte sashimi van tonijn, knisperige tempura en kokosijs met een deegjasje rond.

kaiaaaa....

Ik heb dan toch es van mijn geld af gekunnen en heb een sponkelnieuwe Nintendo DS gekocht. Dat is de nieuwe handheld console met twee schermen, waarvan het onderste een touchscreen. Het kan ook Gameboy Advance-spellen aan, wat één van de redenen is dat ik hem gekocht heb.

Er zat echter een dode blauwe pixel op mijn onderste schermpje, dus heb ik hem ingeruild voor een versie die een dode rode pixel had op zijn bovenste schermpje, die ik dan heb ingeruild voor een exemplaar volledig voorzien van levende pixels.

Daarbij heb ik natuurlijk het blitse spel Kimishine gekocht, wat een afkorting is voor Kimi no tame nara Shineru wat betekent Voor jou kan ik sterven (dank u Werner), maaar het spel heet Feel the Magic XY/XX in de VS, hoewel het hier bekend staat als Project Rub. Als je nu de draad kwijt bent dan hoort dat zo.

Het is echter een uitermate gestileerd minigame-spel, waarin je het hart van een meisje waarop je verliefd bent moet veroveren met behulp van de super performance group the Rub Rabbits. Dit doe je daar allerhande waanzinnige spelletjes te voltooien zoals ingeslikte goudvissen uit iemands maag stuwen, door te blazen (letterlijk) gigantische kaarsen uit een andere dimensie doven, of in de micro te roepen dat je van haar houdt tussen een fanfare door. Zalig.

De driedubbele katakana-homoniem 'Rabbitto' is het alleen al waard (mompel het zacht voor je uit, en je vindt ze wel).

In ander nieuws: onze Fiat Punto 1.2 EL hebben we ook.

Vroem,
Wim