Weet je wat mij zo frustreert en deprimeert?

Niet dat er een gigantische kloof is tussen wat een mens is in onze hedendaags wereld en wat een waar mens is, puur zichzelf zonder ego. Niet dat dat zo wat alle miserie in de wereld veroorzaakt. Niet dat een mens dat nooit volledig kan zijn, want niemand is perfect en dat is menselijk.

Maar dat er zo weinig mensen zijn die begot de moeite erin willen steken om zelfs een stapje in die richitng te proberen zetten! Man, en dan zelfs heel onze samenleving die vol zit van aanbiddingen van angst-gebaseerde emoties... Zelfs moordenaars worden op basis daarvan vrijgesproken...

Wim

Labels: ego, in wat voor een maatschappij leven wij, inner game, miljaar