Fonteinhoofd
Over boeken gesproken, ik heb nog een showstopper ter hand hier. Ik denk dat ik dit boek gaan aanraden boven Power of Now! Het handelt namelijk over hetzelfde... nee, dat is niet juist... Het verkrijgt hetzelfde resultaat, maar dan zonder Jezus en Boeddha. Het boek heet Radical Honesty, door psychoanalist dr. Brad Blanton.
Ik ben nog maar in de helft, maar ik heb al elk hoofdstuk aha-inzichten gehad. En voor een veld waarvan ik nu toch bikkelhard bekend ben met de materie, vind ik dat veel.
Wim
Labels: ayn rand, boeken, power of now, radical honesty
6 Commentaren:
Eerst en vooral: dat boek wil ik ook wel es lezen :D
Het is een beetje off topic, maar ik ga het toch even zeggen: PON critisch bekeken.
Je opmerking over PON is zeer terecht: het leent veel van religies of althans religieuse aspecten. Ik bekijk PON als een gestripte Boudha-leer. Het valt niet te ontkennen dat vele inzichten en beschouwingen geleend zijn van andere grote legies (het Boudhisme in het bijzonder). Nu is dat doorgaans geen probleem, behalve als je er niet omheen kunt. PON is zo'n boek dat je moét lezen met een critische geest. Zonder dat loopt men het risico om de échte waarde te missen en te vervallen in een "volgeling" patroon (if you catch my drift). Echter, met een critische geest vat je al gauw de "tools" de de concepten die het aanbiedt.
Los daarvan heb je de echter wel de culturele waarde van die religieuse ondertoon. Ik stoor me er niet aan, zo zie je de "waarde" van een religie (hoe beperkt die ook moge zijn) en tevens in hoeverre de "boodschap" verwaterd/gecorrumpeerd is met de eeuwen. Om het kort te houden, ik kan religie nu ook (in beperkte mate) als iets positief bekijken, wat ook wel eens iets anders is. De inzichten zijn niet nieuw, ze moesten enkel een keer kort, bondig en zonder zwans verteld worden. PON is daar toch al gedeeltelijk in geslaagd.
Einde brainfart
PON is nochtans a-religieus. Er zijn veel luiken aan een religie, en levenswijze is er één van. Maar zoals Tolle zelfs zegt, vervang de woorden zoals "God", door woorden zoals "gevoel van zelfacceptatie" en alles geldt nog altijd.
Desalnietemin... Aanrader. Kijk in de Lair Resource Kit, daar zit em wel tussen.
Misschien ff nuanceren:
Het is idd bedoeld als zijnde a-religieus, dat is waar.
Punt is dat de manier waarop het gebracht wordt eerder in de zin is van een "leer". maak eens de vergelijking met Soporno in de manier waarop je een boodschap brengt. Soporno voelt mijns inziens meer aan als een "gids" terwijl Tolle zich eerder een profiel aanmeet van "geestelijk leider" (misschien is dat maar een indruk...). Hoe het ook weze, PON kon véél absteracter zijn, doch even duidelijk, moest het al het zweverige gedoe (dat bijdraagt tot een gevoel van religie) achter zich laten.
Om iets verder te bomen over "religie" ivm PON: wat PON verkondigt is niet nieuw: het zijn oeroude concepten die gebundeld zijn en gestipt van hun originele religieuse context/format. Ik heb eerder de indruk dat het een synthese is van de wijsheden van vele (religieuse) denkers van weleer. Lees maar eens wat over het Boudhisme en je zal weten wat ik bedoel. Hoe langer ik er over nadenk hoe meer ik de indruk krijg dat het warm water opnieuw werd uitgevonden en in een duidelijker recept werd gegoten...
Tolle maakt echter wel de link naar religies en legt de vinger op de kern van de zaak. Dat is wat ik in eerste plaats wilde zeggen. De verdienste van Tolle is in feite dat hij het constructieve uit religies kan aantoetsen en het kan loskoppelen van die "folklore". Aldus werd het "recept" van "verlichting" transparant en vrij van malicieuse "additieven"
enfin, mijn zienswijze natuurlijk!
Die gedachten hebben niks te maken met religie, a.k.a. godenvererering.
Dat's puur levenswijsheid he. Boeddhisme (o-e, dubbel d) is ook geen religie he Ken.
ALLE spirituele waarheid: degene in religies bij verpakt, Bagavad Gita, de Upanishads, de Vedas, PON, Radical Honesty, Mastery, Wim R. Crols :) wijst in mijns inziens naar hetzelfde lichaam van wijsheid. How's that for a shock ;)