Vanmorgen ga ik de keuken in en stap zoals normaal naar de achterdeur om mijn gordijn open te doen. Plotseling verschiet ik me echter rot door een flapperend geluid vlak naast me. In diezelfde seconde herken ik echter het geluid van klapwiekende vogelvleugeltjes. Dus ik kijk rond en zie deze kapoen zitten tegen de achterdeur:



Je ziet de eigenwijze oogjes en het pluizige kopje (precies Sara :D).
Hij fladderde van hier tot ginder. Ik probeerde hem buiten te zetten want ik wil geen guanotapijt, maar de schalk vloog bovenop mijn bedraam.



Met behulp van kundige onderbroek-jutsu en den ouwe truuk van één-hand-doet-tralala-de-ander-pakt-u-bij-uw-sjoekedijzen heb ik onder luid protest hem uit het raam gehouden en laten wegvliegen.

De dame in de auto onder mijn raam zit nu nog vol ongeloof te gapen.

Master of Monkeys Birds

Labels: merel, vogel, wtf