Feel ready to die
What helped me push through this resistance was facing the fact that my physical body will die someday, and for all I know, it could be today. A million people die on this planet every week. One of those weeks will be mine. One will be yours. I realized that if I wanted to live consciously, I had to live in such a way that I was ready to die each and every day. If I don’t feel ready to die, I know I’m doing something wrong. Specifically, that wrongness is the act of pushing my dreams and desires into the future, thereby stealing power from the present and driving myself into a lower state of consciousness. If I consider that today may be my last day on earth, I can’t give in to fear. I have to summon my courage to push through that fear.
Labels: angst, bewustzijn, pavlina
12 Commentaren:
Ik kan niet geloven dat ik in de fleur van mijn leven geen angst zou hebben voor de dood: ik heb het hier teveel naar mijn zin, en ook: de angst voor het onbekende (ook als er niets is, hoe zou dat voelen?) zit er toch wel diep in.
Ik interpreteer deze tekst zo dat je moet leven alsof elke dag je laatste is, en daar kan ik me wel in vinden.
Een tijdje geleden heb ik de denkoefening gedaan hoe de wereld er zou uitzien als iedereen onsterfelijk was... Geen sex meer, want geen baby’s die moeten verwekt worden... allemaal samenwerken om de aarde te onderhouden, iedereen meer gefocust op kunst en cultuur, mensen die zelfmoord willen plegen en niet kunnen?
Hij zegt niet dat je dood moet willen, he, gewoon dat je geen spijt zou hebben mocht het gebeuren.
Geen seks? :) Alsof dat nu bij elke keer dat we seks hebben babies verwekt worden :) Volgens de paus misschien...
geen sex, ja want het genot dat je daaraan beleeft is door de natuur gemaakt opdat je je zou voortplanten. Maar bij onsterfelijkheid is dat niet meer nodig, dat voortplanten, dus waarom zou men dat dan inbouwen? :-)
Ah ok, evolutionair gezien. Maar evolutionair gezien, hoe zou een onsterfelijke soort tot stand komen dan?
ik zag het niet zo als een evolutie, die onsterfelijke wereld. Ik beeldde het me gewoon in. Een imaginaire, misschien parallelle wereld. Van onze huidige soort naar iets onsterfelijks zie ik het niet evolueren. Eerder denk ik dat we allemaal onvruchtbaar worden, onze clitoris en onze eikel blijven zitten ter nagedachtenis van ons voortplantingsstelsel (zoiets als ons staartbeentje) zodat de mensen toch nog een beetje plezier kunnen hebben voor de laatste telg van ons ras sterft. Amen :-) Volgende vraag: als de genen niet meer voortgeplant worden, sterft de jaloezie dan uit met de mens?
> Volgende vraag: als de genen niet meer voortgeplant worden, sterft de jaloezie dan uit met de mens?
Nee. Jaloezie wordt niet voortgebracht uit de natuur, maar uit de sociale constructie van verwachte relaties. Zie al de maatschappijen op aarde met een andere verwachte relaties die geen jaloezie creëren.
>Jaloezie wordt niet voortgebracht uit de natuur...
??? ik dacht van wel hoor...
enfin, bij mij is dat toch zo...voelt ook als iets voorgeprogrammeerd (fight reaction)...
Maar waarschijnlijk bestaan er evenveel verklaringen voor jaloezie als soorten jaloezie...Dus ik denk dat we beiden gelijk hebben!
Dit heb ik gegoogled:
Evolutiebiologen verklaren dit verschil (tss. man en vrouw) uit het genetische eigenbelang van individuen. Men gaat ervan uit dat genen altijd zullen streven naar de reproductie van zichzelf. Het genetische eigenbelang van de man wordt bedreigd als zijn vrouw seks heeft met een andere man, omdat zijn vrouw ongemerkt zwanger kan worden. Als ze een kind zou krijgen zou hij daarvoor kunnen opdraaien. Hij zou dan zijn tijd en energie in de nakomelingen van een ander investeren, wat volkomen tegen het reproductieve belang van zijn eigen genen ingaat. Het genetische eigenbelang van de vrouw wordt veel minder bedreigd als haar man seks heeft met een andere vrouw. Een eventueel kind zou het probleem van die andere vrouw zijn. Wel een bedreiging voor het genetische eigenbelang van de vrouw is als haar man die andere vrouw aandacht en genegenheid geeft. Dat betekent namelijk dat hij minder energie in haar nakomelingen steekt, waardoor haar genen minder gunstige overlevingskansen krijgen. Echtgenotes vinden het dus minder erg als hun man een slippertje maakt of zich op porno aftrekt of naar de hoeren gaat.
> enfin, bij mij is dat toch zo...voelt ook als iets voorgeprogrammeerd (fight reaction)...
Kan jij verschil voelen tussen genetisch voorgeprogrammeerde gevoelens en sociaal voorgeprogrammeerde gevoelens??? Ik hoop het voor jou, maar dat lijkt me sterk :)
Maakt ook niet veel uit waarschijnlijk. Wat je zegt is heel juist. Het is pas sinds enkele jaren dat mannen kunnen weten of hun kinderen van hen zijn, dat is ook de reden dat wordt neergekeken op een seksueel vrije vrouw (de "slet"), en het zal dus nog wel tienduizenden jaren duren eer die emotie weg is :p
In ieder geval, google ook es op 'compersion', da's het tegenovergestelde van jaloezie. Het goede gevoel dat je hebt van weten dat iemand bij iemand anders is die ook van hem/haar houdt.