Toch frappant...
Ik kom Poly --de kapitein-commandant op rust die één van mijn chaperons in Kongoland was-- tegen in onze gangen die me verteld dat Chris een koffie aan het pakken is. Chris is de man die in Kinshasa een bedrijf heeft dat voor ons allerlei communicatie regelde.
Er staan een vijftal mensen in de keuken. Degene die ik elke dag zie daar klap ik niet mee, maar met Chris heb ik direct een diep gesprek over gevaar en gewoonte en hoe we ons voelen. Ik heb die man nog geen vier uur gesproken in Afrika. Ok, beetje overdramatisch, maar banden gesmeed in vuur, zeker?

Wim

Labels: congo, verbinding