Non-Dualisme
In het laatste jaar heb ik vele verbazende zaken geleerd over de aard van de realiteit, waarvan waarschijnlijk de twee met de grootste impact zijn:
1) hoe subjectief de realiteit is. Nu besef ik hoe diep dit gaat, zeker na dan nog es met hypnose bezig te zijn en te ervaren wat voor gigantisch verschil er zit in waarnemingen en dus ideëen van twee mensen van exact hetzelfde. Het gevolg is dat er geen absolute waarheid bestaat. Ik voel me hier zeer comfortabel bij, aangezien ik goed/slecht al lang op dezelfde manier bekijk.
2) dat een geloof geen vast gegeven is, maar een manipuleerbare bouwsteen in je hoofd. Nauw verwant met het vorige, want wat je gelooft beïnvloedt je acties, die beïnvloeden je resultaten, en die beïnvloeden terug je geloven.
Ik vertrek nog altijd uit een egoïstisch pragmatisme: ik neem een geloof aan afhankelijk van hoeveel ik ermee ben.
Nu, vele denkers die ik lees raden non-dualisme aan. Dualisme is het principe dat jij zelf een individu bent en alle anderen ook. Non-dualisme zegt dat dat een illusie is, dat alles één is. Sommigen leggen het uit dat in plaats van te denken dat het mentale voortspruit uit het fysische, je ervanuit gaat dat het fysische voortspruit uit het mentale.
Het geloof is me nog wat raar, maar ik ben wel van plan om het in de toekomst een tijd uit te proberen en te zien of het me inderdaad dichter bij mijn doelstellingen in het leven brengt. Ik heb na een hoofdstuk te lezen uit The Book on the Taboo Against Knowing Who You Are eindelijk mijn eigen draai aan gevonden zodat het voor mij steek houdt. (Den draai is expressie ;))
Maar soit, da's voor later, ik ben eerst nog aan het focussen op andere prioriteiten.
Wim
1) hoe subjectief de realiteit is. Nu besef ik hoe diep dit gaat, zeker na dan nog es met hypnose bezig te zijn en te ervaren wat voor gigantisch verschil er zit in waarnemingen en dus ideëen van twee mensen van exact hetzelfde. Het gevolg is dat er geen absolute waarheid bestaat. Ik voel me hier zeer comfortabel bij, aangezien ik goed/slecht al lang op dezelfde manier bekijk.
2) dat een geloof geen vast gegeven is, maar een manipuleerbare bouwsteen in je hoofd. Nauw verwant met het vorige, want wat je gelooft beïnvloedt je acties, die beïnvloeden je resultaten, en die beïnvloeden terug je geloven.
Ik vertrek nog altijd uit een egoïstisch pragmatisme: ik neem een geloof aan afhankelijk van hoeveel ik ermee ben.
Nu, vele denkers die ik lees raden non-dualisme aan. Dualisme is het principe dat jij zelf een individu bent en alle anderen ook. Non-dualisme zegt dat dat een illusie is, dat alles één is. Sommigen leggen het uit dat in plaats van te denken dat het mentale voortspruit uit het fysische, je ervanuit gaat dat het fysische voortspruit uit het mentale.
Het geloof is me nog wat raar, maar ik ben wel van plan om het in de toekomst een tijd uit te proberen en te zien of het me inderdaad dichter bij mijn doelstellingen in het leven brengt. Ik heb na een hoofdstuk te lezen uit The Book on the Taboo Against Knowing Who You Are eindelijk mijn eigen draai aan gevonden zodat het voor mij steek houdt. (Den draai is expressie ;))
Maar soit, da's voor later, ik ben eerst nog aan het focussen op andere prioriteiten.
Wim
Labels: bewustzijn, dualisme, filosofie
