Damn, ik weet niet wat het is, maar ik loop nu al sinds vrijdag rond met zo'n malaise. 't Is geen angst, 't is geen verdriet, iets dat me naar achter naar beneden trekt. In ieder geval niet aangenaam.

Ik voel me een beetje machteloos met alle technieken dat ik ken. Wel eigenlijk niet helemaal waar. Ik wil het niet direct wegdoen. Een gevoel heb je altijd om een reden, da's een instinctief signaal dat er iets is waar je op moeten letten, intern of extern. Maar ik kan er niet uit wijs geraken. Allez ja, ik heb wel een aantal nieuwe tegenslagjes gehad, maar niks ergs.

Welja, met één ding kan je nooit fout gaan: bewustzijn en acceptatie.

Wim le Malait

Labels: malaise, wtf