Lap.

Een halfuur aan de telefoon tegen mijn baas zitten roepen (en vice versa uiteraard), daarna toch besloten om hier te blijven. Ik vind het gewoon onaanvaardbaar dat slechte beslissingen door blijven sijpelen om uiteindelijk opgelost te moeten worden in de laag 'developers, en hun privéleven'. Zwaar doorwerken is geen probleem, als het een uitzondering is en geen regel. De mensen uit Portugal hebben al dubbel zoveel kleren bij als oorspronkelijk nodig is voor de reizen die ze maken, die zijn er al op voorzien. Je ziet ook in dat dat een slecht teken is. Een teken van een slechte denkwijze.

Nu, ik heb mijn punt gemaakt. Laat dat doorwegen in de toekomst. En dat punt is een punt dat mijn oudere collega's voor mij al veel eerder hadden moeten maken. En dat is ok voor mij. Laat dat dan maar wat zwaardere doorwegen op mijn schouders, dan duwt me dat net iets meer om een spoor achter te laten in plaats van een bestaand pad te kiezen, zodoende te leren de richting te nemen dat ik echt wil.

Wim

"Allez Morris" - "Maar ik ben toch authentiek geweest, he!"

Labels: kaapverdië, werk