23u. Ik stap de fakbar binnen, bestel mezelf een J&B's (zoiets is een belachelijke 2€ daar). Met dat half in de hand sta ik te klappen tot ik plots me wat licht in het hoofd begin te voelen.
Vreemd.
Een vinger whiskey op. En serieuze maaltijd achter de kiezen. Dat kan dus geen effect hebben.

Ik zeg tegen mijn wing Ralph dat ik hier serieus aan het draaien ben, met zo'n intensiteit als ik nog nooit heb meegemaakt in mijn leven. Hij stelt voor om even naar buiten te gaan. Ik weifel nog even, maar besluit zijn raad op te volgen.

Ik zet wat passen door de menigte, maar vraag hem op voorop te gaan zodat ik kan steunen. Het is 10m tot de uitgang, maar als ik daar aankom kan ik niet meer recht blijven staan. Nochtans ben ik perfect bij bewustzijn, niet misselijk, maar het beeld voor mijn ogen draait aan duizelingwekkende snelheid. Struikelend tegen de muur vind ik een vensterbank om op te zitten. Het lukt me niet eens om Ralph aan te kijken die naast me zit.

Terwijl hij water voor me haalt bedenk ik waar het aan kan liggen. Ik ben wat slecht gezind omdat ik net zo goed aan het praten was, maar als psychonaut vind ik dit natuurlijk interessant.

Alcohol kan het niet zijn.
Iemand die iets in mijn glas heeft gedaan? Dat gebeurt daar normaal niet.
Het enige wat ik kan bedenken zijn mijn nieuwe schoenen. De eerste maal dat ik ermee uitga en ook de eerste maal in mijn leven dat ik schoenen draag met een hak (toch een goeie 2,5cm). Misschien dat ik daardoor evenwichtsstoornissen heb?

Misschien dat, gecombineerd met de drank, de hitte en de muziek?

Na 10 minuten is alles over, buiten een zeer lichte woozyness in mijn hoofd. Ik ga voor de zekerheid nog iets eten.

Labels: gezondheid, wtf