Uitspitten
il bastardo said...
andere bedenking: als een tijger honger heeft vangt die zelf zijn eten. Als hij iet vangt, ziet dat beest wel ff wat meer af dan in een slachthuis...Sara said...
en zo zijn er veel voorbeelden
het idee van vele vegetariërs is een lamme oplossing voor hetgeen waar zij het moeilijk mee hebben: dode diertjes. Als ze écht begaan zijn met hun ideaal, dan zouden ze er effectief iets aan doen. Wat? dunno! maar iéts ipv het niets dat de meeste veggies beschouwen als iets...
Het is trouwens een onhaalbaar ideaal dat ze hanteren: percentueel op de wereldbevolking stellen ze niets voor. Dus het weze duidelijk dat indien zij pretenderen de wereld te verbeteren, ze er beter voor kunnen zorgen dat ze een strategie ontwikkelen die wél effect heeft. zoals ik al zij: "water naar de zee".
het komt op hetzelfde neer als hetgene sommige "milieubewuste" mensen doen: het van de daken schreewen dat de aarde opwarmt, maar ondertussen wel met een dikke jeep van porshe rijden...
oh ik haat hypocrieten!
(ik hoop dat ik er zelf van gespaard zal blijven, trap in mijn kloten als het zover komt)
Moest er nu niemand nog vlees of vis eten, wat zou er dan gebeuren? Is het niet zo dat plantengewassen kweken minder plaats inneemt dan dieren kweken?
Ik was me zo wat aan het inbeelden hoe ik me zou voelen als koe of patat die gaat opgegeten worden. Ik zet alle spinnenkoppen buiten, in plaats van ze te vermorzelen omdat ik vind dat ze me niks verkeerd gedaan hebben. Maar muggen sla ik dood. Dat vind ik ook wel hypocriet van me.
Het is uiteindelijk 'de survival of the fittest'. Als je daar niet aan wil meedoen kan je ofwel zelfmoord plegen (you didn't fit in), of proberen zo min mogelijk lijden te veroorzaken.
Wim said...
Jullie raken andere punten, die hebben wel te maken met vegetarisme, maar niet met wat ik bedoel: inzitten enkel met leven dat op je lijkt.
Goh, wel interessante punten om op te discussieren (hypocrisie, milieu, ken in zijn kloten sjotten, lijden, leven, zelfmoord) maar dit commentaarkolommetje is zo smal... Zal ik mijn volgende post daarover doen of zo?
Twee dingen:
1)Iedereen is hypocriet, voornamelijk omwille van het feit dat kritiek op iemand anders uiten je ego naar bovenhaalt (zie post over angst).
2) Je kan niet leven zonder leven te vernietigen, als je anders zou proberen zou je sterven voor je een half jaar oud was.
Het enige voedsel dat geen leven vernietigt is melk en specerijen als zout en suiker, of misschien honing. In feite kan zelfs zeggen dat je al voor je geboorte leven moet vernietigen om zelf in leven te blijven, via de moeder.
Niet dat ik iets tegen leven vernietigen heb, he, da's gewoon de natuur.
Nu terug aan jullie.
Wim
Labels: hypocrisie, leven, vegetarisme
17 Commentaren:
1) waarom zeg je dat iedereen hypocriet is? dat snap ik niet? Ken toont toch geen twee gezichten omdat ie kritiek geeft?
2)misschien is het wel mogelijk om alle benodigde voedingsstoffen synthetisch aan te maken...dan zouden we geen dieren en planten moeten opofferen. Zolang dat niet gaat, zoveel mogelijk snoepkes eten, en zo weinig mogelijk fruit en vlees en vis ;-) Nee, serieus, uit respect voor ander leven denk ik dat we: 1)maar een kind of geen kind kunnen nemen om te aarde niet te overbelasten 2) zorgen dat we voor het leven dat we wegnemen, er nieuw voor in de plaats zetten 3)ik dacht ergens gelezen te hebben dat je voor dezelfde oppervlakte gewassen meer opbrengst hebt dan een oppervlakte vee, dus dan spaar je toch leven 4) minder eten 5) minder planten en dieren eten 6) minder lang leven 7)proberen geen lijden te veroorzaken bij het leven dat we doden
Uiteindelijk vind ik al het geleuter over "leven kapot maken" dik naast de kwestie. We maken niets kapot, we vervullen gewoon onze taak. De hele geschiedenis van "leven op aarde" is niets anders geweest als de opkomst van "soorten" die andere "soorten" gaan domineren omdat ze een evolutionair voordeel hadden op de anderen. Zo zijn er in de voorbije millenia ontelbare soorten gekomen en weer gegaan... en zij gaven er niet om.
Nu is het aan ons om
a) onze stempel te drukken op de wereld
b) vervolgens uit te sterven (al dan niet door eigen toedoen).
Het enige dat er veranderd is, is het feit dat we als "bewuste soort" eigen emoties zijn beginnen overdragen op dieren en er medelijden mee hebben gekregen. Dat weze uniek, want ik denk niet dat dit in de evolutie is voorgevallen. Het feit blijft dat ook wij als soort honger hebben en deze stillen met hetgeen voorhanden is. Planten en dieren zijn nu eenmaal onze brandstof en gezien we onszelf nog niet genetisch kunnen modificeren zodat we ook op zand en water kunnen overleven, zullen we het daarmee moeten doen. We zijn wat we zijn en dat gaat ten koste van alle ander leven dat ons hierbij helpt. We maken niets kapot, we doen gewoon ons ding in de evolutie van "de aarde".
Als soort willen we onszelf natuurlijk graag in stand houden en dit zal niet kunnen op de manier waarop we nu bezig zijn, maar dat is een andere discussie.
Feit is dat we ons beter neerleggen bij het feit dat we ook maar link zijn naar de volgende "evolutie" en dat we enkel dienen te doen waarvoor we op de aarde gezet zijn: komen en gaan, een flits in de tijd, een niemandal in de cosmos.
Het is niet heel moeilijk om te beseffen wat we ‘nodig hebben’ om in leven te blijven (da's instinct).
Ik vind de ‘andere discussie’ die de Bastaard (doet me denken aan kinnekessuiker) aanhaalt veel interessanter: wat moeten we doen om de aarde zo lang mogelijk leefbaar te houden.
Sara
2) Yeah, bastard, dat bedoel ik met dat ik zeg dat ik niks verkeerd vind aan leven vernietigen he da's natuur. Het blijft wel "kapot maken" he, een krop sla overleeft opeten niet (laat staan wat daarna komt), daar moet je ook eerlijk in zijn.
Een nihilistisch visie (die flits in de kosmos), ik kan daar voor een stuk in bijtreden omdat ik het gezond vind om te relativeren, en het bouwt goede gedachten op als je vertrekt vanuit overgave. Wat je met het leven zelf doet, of je dat preciezer een doel geeft, daar zit ik deze week zelf met een groot vraagteken.
1) Sara, ik zeg niet dat Ken een hypocriete uitspraak doet, ik zeg dat bij bijna ieder mens (ook Ken) die je onderzoekt je elementen van hypocrisie zal vinden, omdat ze zichzelf proberen omhoog te trekken en te verantwoorden tegenover externe zaken (meestal anderen). Dus beschouw het meer als een waarschuwing om die sjot te vermijden :)
A) Ik denk nu ook wel dat je iedereen kan betrappen op sporen van hypocrisie, om de redenen dat Wim aanhaalt. Ik geloof nu ook wel dat ik die trap al lang verdiend heb. Niemand is immers de perfecte sfeer of cubus, ondanks de inspanningen om er ooit in de buurt van te komen.
Nu, indien we ernaar streven om het uit je persoon te bannen, dan kunnen we het wel "ongewild hypocriet" noemen ;)
B)Het is inderdaad niet moeilijk te "beseffen" wat we nodig hebben. Het is blijkbaar wel moeilijker dit te aanvaarden. We hebben snijtanden en hoektanden, we hebben ook kiezen... enkele van de vele fysische karakteristieken van ons lichaam die ons duidelijk maken dat we omnivoren zijn en geen veredeld konijn. Er bestaat geen medisch verantwoordde manier om vegetarisch te zijn (hoewel ze er in India wel vrij goed in slagen...). Argumenten die er op neerkomen dat je perfect zonder kan zijn loze argumenten: we zijn er niet op gebouwd en ons metabolisme laat het niet toe.
Nu kan je zeggen dat je er met synthetische vervangers ook wel komt, doch is de manier om deze te produceren slecht voor het milieu en op termijn ook slecht voor jezelf. Er is immers een goede reden waarom astronauten (buiten de goesting) niet blijven pillekes pakken.
C) Nu is het ook zo dat ik ondanks mijn relativering nog steeds een mens ben. Ik ben dus ook gevoelig aan dierenleed, maar dat wil niet zeggen dat ik ga stoppen met vlees eten. Mishandeling dient vermeden te worden... Maar zoals ik al zei kan je leeuwen ook gaan vervolgen omdat ze hun prooi niet onmiddellijk doden. Ik zou bijvoorbeeld graag zien dat er kwaliteitslabels zouden komen die je garanderen dat de dieren tot aan hun einde deftig behandeld worden, maar verder dan dat gaat mijn vegetarische aard niet.
D) een bijgedachte is de volgende: "Moeten wij respect hebben voor onze omgeving?". En voor het antwoord keer ik weer terug naar mijn eerste post: helemaal niet! Het is maar de vraag of de mensheid begaan is met zijn voortbestaan. Persoonlijk zal ik waarschijnlijk reeds dood zijn vooraleer de mensheid vergaat, dus dat is niet mijn zorg. Ik denk ook dat vele mensen er ook zo over denken. Indien we als "ras" collectief achter het idee staan om te blijven bestaan, dan kunnen we beter zien dat we alle voorzorgen nemen om dit zo lang mogelijk vol te houden. Maar dit is een ander probleem. Principieel moeten wij juist niets... Zoals ik zij, er komt een tijd van gaan.
Nu moeten we ook niet te streng zijn (en ik ben vaak enorm zwart wit) wat hypocrisie betreft. Ik merk vaak dat mensen met de beste bedoelingen toch zwaar hypocriet kunnen zijn. In de flagrante gevallen van x zeggen en in feite net tegenovergesteld handelen, dat is ronduit verwerpelijk, maar ik zou terug willen komen over het verband met veggies. Vaak kan je ze enkel verwijten dat het hun ontbreekt aan gezond verstand...
Volgens mij volstaat het dat je af en toe reflecteert op jezelf en kijkt of je nog in het reine bent met jezelf en bijstuurt indien nodig. Als je eerlijk bent met jezelf, je principes en je waarden, waarom dan nog jezelf zorgen maken over hypocrisie? Als je er alles aan doet om het niet te zijn, zal je het af en toe toch zijn en dan moet je maar mans of vrouws genoeg zijn om dit toe te geven en er iets aan te doen.
Persoonlijk ben ik er niet actief met mezelf bezig, ik leef op instinct en handel naar mijn gevoel. Mijn leven wordt bepaald door waarden en principes die er rotsvast inzitten. Als deze principes je niet liggen, dan is dat spijtig voor jouw (algemeen eh!) maar niet voor mij. Zolang ik zo blijf, kan ik in de spiegel kijken...
Die redenering van dat we gebouwd zijn als omnivoor is waar, maar irrelevant. Als we enkel onze natuur zouden volgen zou je nog jagen, en zou de paus gelijk hebben over dat je geen condooms mag gebruiken.
Wat je zegt van gewoon integer zijn aan jezelf is absoluut waar, zeker als je beseft dat goed of slecht, waar of vals, niet bestaat en dat het allemaal persoonlijk perspectief is. Maar...
"Mijn leven wordt bepaald door waarden en principes die er rotsvast inzitten." Je principes en waarden evolueren, traag maar zeker. Dit gebeurt sowieso door levenservaring (zeker bij reizen of andere aanrakingen) of gewoon door bewust proces als je dat wil.
om nog wat meer webspace te vullen met mijn kronkels:
Onze aard is niet irrelevant, het is net heel erg relevant.
Het verhaal van de tanden is hier inderdaad irrelevant (later meer daarover), maar onze biologie of metabolisme is net wél enorm relevant. Het gaat niet over het feit dat we moeten jagen of niet, het gaat erom wat we nodig hebben om ons gezond te houden. Op welke manier we ons vlees vergaren (door kweek of jagen) doet er niet toe. Onze hardware heeft nu eenmaal bepaalde zaken nodig en dat is waar ik op doel. Zoals ik al zij kan je ervoor opteren om kunstmatige bronnen te gebruiken, maar dat is op termijn ook slecht voor je gezondheid. Feit is dat we vlees nodig hebben omdat een mens nu immers "rijdt" op vlees én groentjes.
Terug naar de tanden... We zijn als soort zo snel geëvolueerd dat ons lichaam de trend niet heeft kunnen volgen. Er zijn een aantal zichtbare en onzichtbare karakteristieken die verraden dat we geen zuivere herbivoren of carnivoren zijn en die bewijzen dat het onzin is om vegetariër te willen zijn (ook vanuit een gezondheidsstandpunt). Daarom dat ik er het voorbeeld van de tanden bijgeef omdat die het zichtbaarst zijn...
Je redenering van jagen is dus wel wat bij de haren gegrepen daar jagen geen biologisch teken is maar een gevolg van een nood ingegeven door de biologie en een oplossing ingegeven door het verstand. Ondertussen hebben we dat gedragspatroon aangepast omdat we, voor onze levensstijl, nuttigere technieken gevonden hebben om dit probleem op te lossen. Ik denk dat je hier mijn "moleculaire" visie verward hebt met een sociologische visie.
Iets anders dan ivm met waarden, principes, etc...
Ik ben het er mee eens dat je waarden en principes veranderen over de tijd, maar tenzij er iets heel drastisch gebeurd zullen die niet opeens overslagen van zwart naar wit. De overgang zal meestal geleidelijk zijn. Echter, de richting zal grotendeels hetzelfde blijven hoewel ze genuanceerder kan worden.
Dit veranderd echter niets aan hoe ik tegen het leven aankijk. Het is nu éénmaal zo dat indien ik mijn gevoel volg en op "instinct" mijn ding doe, ik exact doe waar ik voor sta. Het is pas als ik mij in een richting zou sturen ik zou afwijken van de waarden die ik hanteer en dan ben ik natuurlijk niet in lijn met mezelf. tenzij ik natuurlijk mezelf zou bijsturen... dat is een andere kwestie.
Wat ik wou zeggen:
-onafhankelijk van hoe je het doet: leef in het reine met jezelf
-reflecteer af en toe een keer op jezelf
-lieg niet tegen jezelf
dit een manier om jezelf zoveel mogelijk te vrijwaren van hypocrisie
of ben ik fout ;)
- Ja, uit gezondheidsstandpunt heb je gelijk (alhoewel je zou kunnnen discussiëren over het feit of we hetgene wat we nodig hebben uit vlees, de vitaminen, vezels, etc niet op een andere manier kunnen verkrijgen, maar dat kan me persoonlijk weinig schelen, waar is mijn biefstuk), mijn originele statement was echter puur moreel-filosofisch.
- Zoals ik zei over die waarden "traag maar zeker" ik denk dat we hetzelfde gedacht hierover formuleren. Let wel dat ik dus bezie dat op instinct werken kan veranderen omdat je instinct verandert. Als zoiets verandert is dat meestal per "gebied", dus bijvoorbeeld je krijgt een breder/dieper/ander beeld op mensen, of op de dood, ...
- Ik vind de 3 principes die je aanhaalt extreem goed.
- Maar --dit is nu wat advocaat van de duivel spelen, maar het sluit heel nauw aan bij mijn posts de laatste maanden-- dat de meesten dat niet echt doen en zelfs niet kunnen (niet willen of durven). Ik vind het een beetje moeilijk om omdat ik jouw definite van "instinct" en "waarden" niet helemaal ken, maar in principe zou dat betekene dat je je niets aantrekt van anderen, met andere woorden dat je een volledige intern validatie hebt bereikt. Hoeveel mensen ken je zo?
- Nagedachte... is dat dan ook hypocrisie? Nu ja in mijn boek niet.
Wtf? Zeveren is de bedoeling hier wel. Als je niet wil moet je niet, maar laat degenen die het wel willen het plezier van discussie.
Ik wou hiermee een gevoel uitdrukken: hoeveel we hier nog over zeveren, de conclusie is toch te leven naar je gevoel, je voelt het als je goed bezig bent, dus laat ons gewoon verder leven.
Maar ik heb niks tegen zeveren op zicht.
Liefs,