We hebben nog een experimentje gedaan. Steve Pavlina schreef over hoe je levensdoel kan vinden in 20 minuten:

1) Open een tekstverwerker
2) Schrijf bovenaan: "Wat is het ware doel van mijn leven?"
3) Schrijf gewoon het antwoord op wat in je opkomt
4) Herhaal stap 3) tot je moet huilen. Dat antwoord is je doel.

Soms ga je dingen tegenkomen die je raken, maar niet to tranen brengen, die markeer je, en als je vastzit kan je daarmee verdere permutaties maken.

Ok, dit klonk zo belachelijk, simpel, en wacky, maar ergens had ik gevoel dat ik begreep waar vandaan dat zou kunnen werken. Hey, never hurts to try! Wim gets scientific:

Ik schreef er 191 op en had nog niks. Ik wou verschillende keren stoppen. Enkele dingen sprongen wel op ("passie" en "bewust"), maar niks serieus zwaar. Ik ben drie kwartier mee bezig geweest, toen moest ik ophouden.

Vandaag nam ik me koppig voor om 's avonds nog eens te proberen en door te duwen. Ik zet me weer ervoor en laat mijn vingers ratelen met mijn aandacht puur om mijn gedachten, zonder zelfs naar het scherm te kijken. Dat ging ietsje te goed, de woorden stroomden nogal. Wel grappig dat je af en toe tussen de stream of consciousness dingen zag staan als: "blijven doorgaan", "verder schrijven", "gedachten ordenen". Uiteindelijk focuste ik me terug op de originele vraagstelling.

Ondertussen was ik al meer dan een uur terug bezig. Rond 328 begonnen mijn antwoorden te convergeren, maar echt een doorslag kwam maar niet. Nu is formulering voor mij erg belangrijk, volgorde, komma of niet, ik ben een proza-man. Dus uiteindelijk ging ik van alle stukken alle mogelijke combinaties af en markeerde degenen die met het meeste pakten, en zette die op verschillende manieren aan elkaar. In totaal na 2,5 uur had ik het, mijn 478ste antwoord. Met enige verdiende trots kan ik u mijn levensdoel presenteren:

Passioneel intens van het leven genieten. Bewust worden en zo ook leven. Schoonheid in het universum brengen. Mensen diep raken en inspireren tot datzelfde leven.

Ja, al mijn grote waarden zitten er zo wel in: groei, creativiteit, genot, verbondenheid. Nu de reden dat het zo lang duurt, is dat je eerst alle valse zever (voorgekauwde, door jezelf, je omgeving of de maatschappij) uit je hoofd moet krijgen. Pavlina schrijft dat als je niet al wat oefening hebt in introspectie en je eigen gedachtenprocessen en emoties sturen, dat dat dan best 3 sessies van 5 uur kan duren. Nu, ik heb daar al serieuze oefening in, maar ik deed er nog zo lang over. Het hielp me veel om even in zelfhypnose te gaan om zo beter te richten op de vraag toen ik te vrij aan het associëren was.

Trouwens een zeer interessante Zen-meditatieve techniek.

Wim

PS. Ik kreeg er ook nog volgende gedichtje uit, dat ik jullie zeker niet wil onthouden :)

bewaar gerust
gewaar bewust
alwaar berust
in een gevust
gevaar berust

Toch maf he? Hoe zoiets ontstaat.

Labels: levensdoel, pavlina, spiritualiteit