Gisterenavond heb ik over vuur gelopen. Machtig. Ik dacht er nog aan een week geleden, en nu wordt dat uiteraard in mijn schoot gegooid tijdens de teambuilding. Een test van zelfvertrouwen en doorzetting, van een obstakel zien en gaan. Wel, voor mij toch. Iedereen maakt het het zijne van.

Dus als deel van de mentale voorbereiding bouwden we het vuur en rakelden de kolen uiteen tot een tapijt van een dikke 2 meter lang. De vuurman legde uit hoe je authentiek moest zijn, als je voor het vuur staat moet je je gevoel volgen: zij het ja zij het nee. Ik had wel gehoopt op een snelles zelfhypnose of meditatie.

De drum speelde en ik ging erover. Het deed meer pijn dan ik dacht.

(Vandaag voel ik er amper nog iets van.)

Ik denk dat het moment dat je verandert het vertrek is.

Labels: vuurloop