We zitten hier in swingend speels Parisienne internetcafeetje C.Coquet. Dat is ondertussen in Kyouto. Vannacht onze eerste nacht op de grond onder onze futon, wat zeer leuk was. Een theepotje sencha krijg je er elke dag gratis bij.

Vandaag dagtripje naar Nara, de Toudaiji met een gigantische boeddha zittend op een lotusbloem waar op elk bladje in de achtste eeuw het Lotus-Matrix Wereld-Systeem was gegraveerd, de zogenaamde trichilokosmos. Dat zet ik hier zodat ik er later meer over kan opzoeken. Dit alles in het grootste houten gebouw van de wereld. Nara is nagenoeg een gigantisch park en dat zit vol tamme herten. En met tam bedoel ik zo tam dat ze niet opzij gaan voor een auto en dat ze souvenirswinkels binnenwandelen. Maar veel interessanter was dat ik eindelijk okonomiyaki heb gegeten! In Japanse zit, aan tafel klaargemaakt, alles erop en eraan, op de gevoelige plaat gelegd specaal voor u, beste lezer. (Zou je je niet schamen?)

Enkele zaken die me frapperen in het Land van de Rijzende Zon:
- Het is hier ongelooflijke proper allemaal, maar vuilbakken op straat zijn nergens te bekennen.
- Handdoekjes of drogers zijn nooit te vinden in het toilet.
- Elk groen voetgangersverkeerslicht heeft zijn eigen deuntje.
- Alles staat in braille, overal blindenpaden, muziekjes om blinden te gidsen...
- Japanners houden hun handen onder de jouwe als ze wisselgeld geven. Dat geeft je een heel beschermd gevoel.
- Cafes (geen accenten op dit toetsenbord) bestaan hier niet.

Maar echt, zuiver dat het hier is. Er is hier niks dat stinkt, noch buiten noch binnen. Het water is volgens mij zelfs heel lichtjes geparfumeerd. Alles wordt extreem gesorteerd, in de Mac bijvoorbeeld heb je vuilbakken voor: ijs, bekers, deksels, karton en papier, eten, pet, andere plastic en tot slot restafval. En heel veilig is het hier ook. Ik voel me hier al meer thuis dan in Brussel. Je moet daar maar eens zien dat ze stoppen op 2m als je voor een zebrapad staat.

Wim, die doorgaat met snoep kopen om alle gore dingen te vinden

Labels: japan