Ontbijt was vandaag vreemde broodjes proberen bij de bakker in Ueno station. Ik heb een broodje met zoete aardappel en appel genomen (lekker) en een currybroodje (heel lekker) omdat Ranma dat van Ryouga pikte in manga 2 van Ranma 1/2. Bob pakte een soort donut, maar hij gaf het aan mij omdat er --zoals bij de meeste Orientaalse patisserie en snoepgoed-- anko inzat (rodebonenpasta). Ok, dat is wat anders dan de suiker bij ons, maar ik ben het al jarenlang gewend van marginale strooptochten doorheen Sint-Katelijne.

Aan meer Ashi kan je de mooiste foto's trekken van berg Fuji, ten minste, als het niet bewolkt is. Aangezien het hier in Toukyou wel wat zon was voor de eerste keer en Bob de Japanse mannenconfectie eens wou proeven, bleven we in het stad en sprongen weer de Yamanote op, de treinlijn die gaat rond en rond, rond en rond en rond en rond. Shinjuku, immens station. Alwaar ik zocht naar een boodschappenbord, waar als je daar "XYZ" op schrijft, je geholpen wordt door Ryo Saeba, alias City Hunter, maar vond het niet :(

Er waren niet zoveel interessante winkels, dus ben ik er door Kabuki-chou getrokken, de meest beruchte rosse buurt van Toukyou, maar alles was nog dicht, dus weinig ambiance. Wel wat love hotels gefotografeerd, die van buiten ook zeer origineel zijn, als Arabische kastelen of met brandende fakkels ervoor. Lonely Planet zegt dat je ook even binnen moet gaan om de foto's te bekijken van alle kamers en hun fantasierijke thema's, maar dat las ik pas later. Wel heel veel jongens gezien die allemaal hun haar wild naar boven doen, en zich tooien in kostuums met veel goud en glitter en cowboy-accessoires. Ik heb effe gegoogled maar het is nog niet te vinden op Engelstalige sites. En ik denk toch niet dat het Elegant Gothic Aristocrat is, om zo maar even iets te zeggen :)

Dan naar Shibuya, modebewuste winkelwijk bij uitstek. We lieten onze voeten rusten in een Starbucks, waar ik een OL (= Office Lady, maar het bleek een studente op sollicitatie) vroeg naar de hot spots voor mannen, en winkels die we gewoon niet mochten missen. Het vriendelijke meisje tekende een volledig plan van Shibuya voor ons uit! Zelfde probleem daar als in Belgie, mannen worden zwaar gefnuikt in hun creatieve garderobemogelijkheden.

En inderdaad, onder de naam 109 vonden we een ganse toren vol exlusieve boetiekjes, gevuld met kogals (allez, niet echt, want ze hadden echt wel stijl) die er in rond zwermden. Dammit daar had je speciale dinges, seh. (Ik heb er spijt van dat ik de verkoopsters niet gevraagd heb te poseren, maar ik had er op het moment de kloten nog niet voor). Wat later vonden we ook een mannelijk equivalent, maar helaas maar 3 verdiepingen ipv 10.

Oja, we vonden een restaurant getiteld --met mijn goedkeur-- "In den Bourgondische Hemel", vol Belgisch bierspecialiteiten.

Op de piek terug de Yamanote op, oeps, zo druk, maar onze voeten deden zo'n zeer, verder gaan ging echt niet meer. Een vrouw naast me (waar Bob me op wees, ik had haar niet gehoord, iemand aantikken doen ze niet snel in Japan) raadde nog wat sightseeing aan in Kyoto, Osaka en Izu toen ze me zag lezen in mijn Lonely Planet. Ik merkte op dat ze beter Engels kon dan haar landgenoten, iets waar ze het niet mee eens was. Toen ik het haar vroeg legde ze uit dat ze trainingen organiseerde.

Ik krijg Bob niet overtuigd om de oer-Japanse ervaring van een lichaamsversterkende dip in de hete minerale wateren van een onsen te doen. Dan ga ik alleen. Met wat geluk zie ik yakuza. Die zijn namelijk prachtig getattoueerd en enkel daar kan je dat zien, want in de rest van het land is die irezumi een met misdaad verbonden taboe (zoals bij ons maar erger).

Mijn mini-experiment gisteren met Japans baden (1: wassen onder douche. 2: knoerheet bad vol laten lopen. 3: langzaam in laten zakken met veel grimassen. 4: weken. 5: ga naar stap 4.) deed onze volledige badkamer nadien onderstromen (principe van verbonden vaten dat ook werkte via een vreemd geplaatst afvoerputje in de grond), dus voortaan laat ik het in de handen van professionals.

Ashita Kyoto e! Morgen gaan we naar Kyoto!

Wim

PS. Nu heb ik gereserveerd via internet (20% korting ftw) voor onze laatste nacht, maar dan de andere kant van Toukyou, Roppongi, omwille van het nachtleven en voor het avontuur. Die mening werd niet gedeeld door mijn broer, die liever terug dit hotel deed, omdat hij vreesde voor verbreking van cyberconnectie met zijn thuisland. Ikke niet zenne, tis ver en duur dus we persen al het Nippon uit deze reis dat we kunnen ;)
PPS. maar ik heb dan maar een hotelletje met broadband voor hem gekozen...

Labels: japan