Ik geef het toe, ik lag weer lang in bed, afwisselend mijn wekkerradio en mijn gsm aan het snoozen, en toen ging de bel, die enkelen uren ervoor voor de 4de en nog niet laatste maal semi-gerepareerd is. Ik probeerde hallo te zeggen maar het was mijn eerste woord van de dag dus het klonk: "...h.....". De bel ging nog eens. Tweede poging: "I was bo-ooorn, under a waaaand'ring star." "Hallo?" "Hallo" grolde in mijn keel. "Ja hier de wekinspecteur." Holy fuck. "Wie?" "De wekinspecteur." Ok, ik geraak niet uit mijn bed, maar om daar nu de wekinspecteur op af te sturen da's harteloos, want je pakt me elke keer.

Ik laat snel een t-shirt over mijn borst glijden want uit de gang klinkt al geroep. It's da sound of da police. Opgelucht haal ik adem, het was maar de wijkinspecteur. Of er hier nog Grieken woonden, wel, ja, lang geleden. Een koppel? Ah nee, twee mannen uiteraard, we hebben het over Grieken.

Dan moest ze nog weten wie eigenaar was van het huis en hoe, dus ik nog wat documenten opdienen, vooraleer ik mijn ontbijt kon improviseren.

Wim

Dju, ik had achter haar handboeien moeten vragen... daar denk ik nu pas aan.