Universele waarheid #2
De meesten weten dat mijn favoriete filosoof Friedrich Nietzsche is. Ik zal hier bondig zijn (want anders kan ik best een apart blog beginnen, maar vraag gerust in de comments als ik moet uitweiden), maar het principe van hem dat ik hier wil aanhalen is der Wille zur Macht, het feit dat ieder levend wezen zijn eigen drijfveer heeft en dat conflict perfect natuurlijk is. Een krachtige, self-empowering (vind geen goede vertaling) denkwijze die leidt tot verantwoordelijkheid, eerlijkheid en begrip.
Nu ben ik de laatste tijd bijna niet meer met zijn geschriften bezig geweest en kortelings schoot me dit feit en de oorzaak ervoor te binnen. Ik heb namelijk recent een ervaring gehad, die als het ware erboven ligt, steunend op dat principe, en die is: hoe minder je om anderen geeft, hoe vriendelijker je ervoor bent.
Nu kan ik aannemen dat dit voor bepaalde mensen oud nieuws is (indien ja, laat eens weten hoe jij het weet), maar voor mij persoonlijk was het echt een volledige verrassing. Zo'n openbaring ook dat ik dit feit een universele waarheid durf noemen. Ik had het infeite al eerder kunnen weten, want hetzelfde principe qua lichaam ken ik al 7 jaar: hoe beter je bent in krijgskunst, hoe minder je vecht.
Misschien toch even wat toelichting... met om anderen geven bedoel ik bijvoorbeeld je aantrekken wat anderen zouden denken. Denk er eens over na, en traceer eens de oorzaken van agressie die een mens in zijn leven --jegens zichzelf en anderen-- uit. Drijfveren als schaamte, zelfbevestiging, frustratie, onmacht, het ene kan uit het andere voortkomen, via via, maar de wortel waar ik bij zo'n analyse uitkomt is altijd: gebrek aan zelfvertrouwen. Je voelt je bedreigd, je voelt je niet goed genoeg. Voldoende zelfzekerheid, en automatisch hou je (zeer letterlijk) van iedereen, want je voelt je nooit bedreigd. Zoals een maat van me onlangs poëtisch schreef: "Zelfs de drol op de stoep is mooi."
Dus wees eens een egoïstische, astrante klootzak en je gaat een veel vriendelijkere mens zijn. Levenswijsheid à la Wim :)
Wim
PS. Ik ben op zoek naar fouten in deze gedachten, maar het voelt zeer juist. Dus ik vraag je me uit te dagen: verzin alsjeblief een tegenvoorbeeld en ik moet proberen het te ontkrachten.
12 Commentaren:
Ik ga akkoord met je analyse, maar je samenvatting klopt helemaal niet, volgens mij.
Het 'egoistische, astrante klootzak'-zijn, is een vormgeving van jezelf naar buiten toe, en heeft op geen enkele wijze invloed op je innerlijke (gedachten, gevoelens, ...).
Integendeel zelfs: de sociale gedragingen van iemand zijn een resultaat (of een van de verschillende mogelijke resultaten) van een complexe formule van alle innerlijke factoren. Die uitleg loopt parallel, als ik je goed begrijp, met wat jij vertelt (op je conclusie na, natuurlijk).
Sta me toe het einde dan even te herformuleren: "Laat externe factoren geen invloed hebben op je eigen zelfbeeld, en je kan een veel vriendelijkere mens zijn."
Let op het gebruik van 'kan': zoals ik al zei is het innerlijke een complexe formule waar verschillende factoren in meespelen; het gewicht van elke factor (waarvan zelfbeeld er een is) bepaalt de uiteindelijke uitkomst.
Andere factoren zouden kunnen zijn: empathie, interesses, nieuwsgierigheid, ...
Als ik deze post lees, distilleer ik daaruit:
Als je niks aantrekt van andere mensen, steek je er geen energie in (aggressie bv.) en kunnen ze je ook niks maken. Omdat je er geen energie insteekt, ben je beter geluimd.
Volgt deze veronderstelling de geest van je post?
Bovenstaande tactiek gebruik ik vaak bij mensen die me op de zenuwen werken, of me kunnen kwetsen: ik trek me er gewoon niks van aan.
Echter, ik vind volgende een beetje raar uitgedrukt: niet om iemand geven en dan des te liever zien.
Er zijn maar een paar mensen waar ik van aantrek wat ze van mij denken, en die zie ik het liefst. Mensen wiens mening ik respecteer, maar me niets van aantrek, kunnen me inderdaad niks maken, maar ik zou niet zeggen dat ik ze graag zie.
sektor: die "samenvatting" was niet serieus bedoeld, en moet met een korrel zou genomen worden.
Voor de rest ben ik het eigenlijk niet eens. Vroeger dat ik dit ook wel eens, maar mijn recentste ervaringen lijken het tegenovergestelde te vertellen: het innerlijk is poepsimpel, maar daaruit heb je vele lagen. Siddartha Gautama (sp?) sprak volgend citaat: "pas als het water kalm is, kan je erdoor kijken". Dit gaat over meditatie, maar hetzelfde principe geldt hier: ken je eigen waarden en normen en hou je eraan. Alles volgt daaruit met een bijna kinderlijke simpliciteit.
sara: nee, dat van die energie is niet wat ik wil zeggen (maar het kan wel waar zijn).
sektor, sara: een belangrijk punt dat blijkbaar niet overkomt is dat ik niet vriendelijke wil zijn. Maar als je vertrekt vanuit een principe van "fuck de rest", dan is dat een onwillekeurig effect dat daaruit voortvloeit.
sara: Ik zal een voorbeeld proberen te geven:
- Kung fu, nieuwe Afghaanse leerling die constant kritiek verkoopt. Ikke, moet even de groep in kadans houden (1, 2, 1, 2,..) van de leraar terwijl hij anderen coacht. De nieuweling grijpt eerste kans aan om kritiek te geven en zeggen dat de hele groep niet kan volgen, en dat ik in 4 tijden moet, en si, en la, een hele tirade.
Instinctieve reactie: ik voel me slecht, gekleineerd, geviseerd, en val tegen hem uit, of hou het in en vreet mezelf vanbinnen op.
Ik heb die negatieve gedachte gelukkig wat kunnen stoppen, en mezelf eraan herinnerd dat ik niet minder ben dan hem of de rest. Met dat ik dat doe, begrijp ik wat hij wil doen. Dit is typische statusverhogend gedrag door zijn positie boven iemand anders te plaatsen door leiderschap en kritiek. Als hij dit nodig heeft dan betekent dat dat hij zich onzeker voelt in de groep.
Dus volgende les, geef ik hem als hij binnenkomt een superhartelijke hand en schouderklop en warme glimlach, zodat hij zich niet langer bedreigd voelt door mij.
Snap je? Nu, ik geef eerlijk toe dat in het echt eerst iets anders gebeurde vooraleer ik dat kon doen. Hij kwam altijd binnen als we allemaal al bezig waren. En toen gingen we sparren tegen elkaar en ik behaalde de overhand. Vechten is natuurlijk de oudste mannelijke bepaling van status...
Ander voorbeeld: vrienden samen, eentje vertelt een verhaal over hoe hij zijn enkel heeft verzwikt met de voetbal. Een ander onderbreekt à la "Pff, da's niks, met X heb ik mijn heup gebroken. Man dat deed zeer! 1 maand in de plaaster tot hier!" Waarom onderbreekt hij? Bewijzen dat hij meer is, want hij heeft schrik dat de mensen de eerste dapperder vinden dan hem. Als hij zegt "fuck that shit", dan geniet hij gewoon van de eerste zijn verhaal en komt het niet bij hem op om hem te onderbreken.
Bedankt trouwens voor de reacties.
Ik heb hierboven mannelijke reacties aangehaald. Als je een voorbeeld wil voor vrouwen, denk dan is aan de moeite die velen ondervinden om "nee" te zeggen.
(hup, en we zitten weer bij Darwin :) leve de evolutionaire psychologie)
Hmm,
heb weer een aantal dingen geleerd zie :P
Ge moet mij toch es ne keer de refs geven van die boeken dat ge leest. Dat voorval met die kerel in de kungfu en de anekdote over het onderbreken van een verhaal... zeer interressant.
enfin, ik zou zoveel kunnen zeggen over dit onderwerp, maar dat leent zich beter tot pot en pint dan tot commentaartypen (te lui om te veel te typen).
... menselijke zwakheden en onderliggende redenen... misschien eens een goed discussieonderwerp.
Tis dat ik sinds een half jaar of zo zoveel van mijn eigen kleine kantjes heb beseft :D
Dan kunnen jullie mij uitleggen waarom ik die heb hehehehe
> heb weer een aantal dingen geleerd zie :P
Awel dat maakt mij blij, daar schreef ik het voor.
Ik heb nog wel wat voorbeeldjes, of anders, ik zal eens aanduiden wat ik kan opmerken als we in een normale sociale situatie zitten.
Het interessante aan de zaak, is dat iedereen dit al onbewust registreert en erop reageert. Ik weet niet welke niveaus allemaal, dat zal van mens tot mens afhangen, bvb. vrouwen zijn daar beter in wegens evolutionaire reden. Maar nu zit ik eigenlijk al specifiek bezig over subcommunicatie, terwijl er eerst bovenliggende concepten zijn.
Ik kan je wrslk wel wat leesmateriaal aan de hand doen, hoewel dit specifiek ding meer een toevallige praktische ontdekking was. Cfr. hey als ik op mijn oog duw krijg ik een zwarte vlek aan de tegenovergestelde kant.
Je moet maar eeerst eens zeggen over wat specifiek je meer wil weten, want veel materiaal heeft een grote overlap. Desnoods schrijf ik er hier over als er stukken zijn waarvan ik al zeker ben.
Wim
Wat te doen als ik word lastig gevallen door een man op de metro. Ik heb al een aantal keren geprobeerd vriendelijk te zijn door te antwoorden op hun vragen: gevolg: ze wanen je al half in hun bed en laten je niet meer gerust. Als je niks terug zegt beginnen ze je op je te schelden (frigo of zoiets) en gaan ergens anders staan.
Hoe kan ik hier jouw theorie nuttig gebruiken?