Zuur
Ik wil toch even het feit aanklagen dat iedereen die op de gemeente werkt verplicht wordt elke ochtend een tas pure azijn te drinken. Zonder die tas blijven de mensen me misschien niet aanstaren alsof ik een plots in de spiegel verschenen furunkel op hun neus ben, als ik hen uitleg waar mijn vorige bewonerskaart is. Met mijn verbroken concubinaat van enkele manen terug bestaat die namelijk nog altijd maar heeft ze een ander adres. Toegegeven, geen simpele situatie, maar om me daar perfect onbeweeglijk voor te blijven aanstaren zoals die man daar... "Hellooooo, anybody home?" Wat van mijn stuk gebracht herhaalde ik de uitleg. Ik pakte mezelf op die fout. Toevallig vertelde iemand me gisterenavond over de kracht van de stilte. Winston Churchill zou zo nog zijn job hebben gekregen. Dus ik staarde gewoon terug en wachte.
*houdt bewonerskaart met twee armen uitgestrekt boven hoofd* Zelda-deuntje: taa taa tatataaaaa!
Jedyte
*houdt bewonerskaart met twee armen uitgestrekt boven hoofd* Zelda-deuntje: taa taa tatataaaaa!
Jedyte
3 Commentaren:
Ik zou volgende keer gewoon beginnen pinguïndansen.
...of den "Partyboy" doen.
Wedden dat ze rap in actie schieten ;)
Heb zelf al meermaals het genoegen gehad om met die mens om te gaan want ik ben daar voor onze bewonerskaart geweest.
Ik heb waarlijk nog nooit iemand gezien met zoveel chagrijn in zijn gezicht. Ik lag hier dan ook plat van het lachen toen ik het tafereel voorstelde.
Goed gedaan!
Zelf doe ik er altijd supervrolijk tegen om hem te choqueren maar dat had eigenlijk geen uitwerking. Ik vraag me af of die mens eigenlijk ooit enige respons in zijn gezicht kan tonen. Misschien zijn zijn gelaatsspieren verlamd ofzo.
