Ik wou eerst nog een uitgebreide post schrijven over de kookles die ik maandag heb gevolgd in mijn ancien stamrestaurant Little Asia. Blogger had op die dag echter wat krakkemikken en ondertussen heb ik mijn verhaal al grotendeels gedaan.

In 't kort, flamboyante self-made gastvrouw Quy`ên onderhield allen met gepassioneerd relaas over de Vietnamese keuken en haar leven in België. Een cliché, maar één dat ik niet kan logenstraffen, is dat het geheim in de details zit: enkel het witgele deel gebruiken van citroengras, rijstnoedels nooit direct koken maar paar uur (of dagen) vooraf laten wellen, gambas nooit vooraf pellen, enzovoorts enzoverder teveel om op te noemen. We mochten onze eigen kooksels opeten en God proefde dat het goed was.

Ik was wel geschokt dat met ik met mijn gering aantal lentes degene was die niet enkel het langste de zaak bezocht (8 jaar), maar velen van de groep kwamen zelfs voor de eerste maal daar! Little Asia's noedels met kip hebben mij onderwezen in eten met stokjes, een ander feit dat me tot mijn ontgoocheling onderscheidde van het merendeel.

Ook eindelijk eens de kans gegrepen om het geprezen Chinese hakmes te hanteren. Dat ging beter dan verwacht, de ervaring was vergelijkbaar met een demi-chef, maar met ander zwaartepunt en meer schepkracht.

Daarna ook voor Ingrid en mezelf een kopietje van haar kookboek aangeschaft.

Smakelijk,
Wim