Voila,

De opnames van de sater en menadendans zitten er op, alleszins voor mij. Nu hopen dat Heleen genoeg goed materiaal heeft voor haar thesis. Ikzelf heb dus nog nooit zoiets gedaan. Ok ik heb theaterervaring en I can shake my booty with the best of 'em, maar zo'n meer expressieve dans (is dat de term?) was nieuw. Met alle close-ups van mijn kreeftenpoten zal het in ieder geval genoeg opvallen... Benieuwd ben ik wel naar het resultaat, maar de montage zal pas klaar zijn na de vakantie van de cameraman. Pakweg dikke twee maanden nagelbijten dus.

Toch spijtig dat mijn briljante invallen niet zijn aangenomen. Deze zijn omvatten onder andere (maar zijn niet gelimiteerd tot)
- een triomfantelijke lach "haHAA!" als ik de menade grijp (denk Roger van Duffel)
- een lang krulsnorretje, zwarte hoge hoed, en mantel als ik écht de slechterik moet spelen.
- subtiel wat tandjes opgooien van achter de camera als iemand languit valt.
- als de menade haar thyrsus moet verschijnen, gewoon even de camera stoppen en in haar hand stoppen en verder filmen. nadien zetten we er een "pzwoouuow"-geluidje bij. (Zie je, aan dit soort dingen heeft nog nooit iemand gedacht.)
- bij vorige ook nog wat snelle mudra's eerst ondersteund door een lage hypnotische, mantragezang.
- transformatie in Majin Megamegasatyr MkII. ("Henshin! Par la pouvoir du Dionysus! Agissez!")
- een schattige, pluizige sidekick die meestal alles in de war stuurt door zijn onhandigheid, maar iedereen lacht er altijd om. Uiteindelijk is hij het die ons bevrijd uit de kerker door de sleutels te pikken van de wachter.
- oja iets moet ontploffen. eender wat, kies maar iets.

Hier wat fotomateriaal van de repetitie (let vooral op mijn herculeaanse bokkesprongen à la "Azo? Zit er een vrouw op mijn schouders? Nog niks van gemerkt" :) ):