Het is een uniek moment in het leven om een zaal binnen te stappen als je er gaat repeteren. Het is alsof een onzichtbare nevel van focus en verwachting over alles heen gedrapeerd is, een onuitgesproken ritueel tussen ieder aanwezig ter voorbereiding van een nieuw zijn.

Maarrrr deze gewaarwording verdween ras toen ik hoorde dat dit de eerste en enige maal zou zijn dat we effectief op de planken zouden oefenen. Jazeker, zelfs de generale gaat niet in de zaal door!!!

Ik heb dus herhaaldelijk kwade dromen die tot op de letter zo gaan. Ik sta op de planken en we hebben iets nog net uitgewerkt. Of we kennen de tekst niet, of mensen weten niet waar ze moeten staan of opkomen. Waar ik ook wel eens uit wakker schrik is de droom dat ik langsga bij een toneelgroep en ik moet plots invallen, want er is iemand tekort en ik heb al meer geacteerd. En dan sta ik daar op de bühne zonder kennis van tekst of mise-en-scène. Aaarhg.

De scherpzinnigen beseffen dat ik jullie nog niet heb uitgenodigd voor de voorstelling. Wel, daar is dus een goede reden voor. Ik kijk nog even de spreeekwoordelijke kat uit de spreekwoordelijke boom en vel dan mijn beslissing.

Wim

it's your pain or my pain or somebody's pain