Kort even vermelden (het is precies alsof ik vervelend nieuws altijd veel te laat post, ik zal niet te hard willen zagen) dat mijn nieuwe salon geleverd is een dikke week geleden. Dit ging bijna al even vlot als conversaties met mijn huisbaas (Hmm, mooie boektitel "Conversaties met mijn Huisbaas", door Prof. Dr. W.R. Crols zo in zwierige letters) want twee van de drie zetels waren kapot. Vanonder is er een afdekkend zeil en daar is waarschijnlijk los door gepakt tijdens transport. De enige zetel die dit niet heeft is degene zonder dit zeil. Ahum.

Dus hup, weer een hoop bureacratie, weer een maand tot zetels vervangen kunnen worden, waarbij dus ook weer de politie moet worden bezocht voor een parkeerverbod. Ondertussen blijkt dat ze eerst een technicien sturen om te bepalen of ze niet gerepareerd kunnen worden. Maar ik moest al weer naar Nederland bellen gisteren, naar de firma die het inspecteren doet, om te zien of ze wel voor beide zetels komen. Ja, klinkt misschien paranoïde, maar qua bureaucratie verwacht ik alles tegenwoordig. Of beter gezegd, niks.

Wim