Mijn leven als Jacques
Wel toevallig wat ik schreef in mijn vorige post...
Gisteren was het onze laatste les toneel bij Wisper en Eva, onze docente, had beloofd dat we iets leuks gingen doen. Toen ik binnen kwam kregen we vrolijk namen op onze borst geplakt en een stamboom met persoonsbeschrijvingen in onze handen geduwd. We waren dus een deel van eenzelfde familie en we gingen een familiefeest houden. Een familiefeest van twee uur, ingebegrepen naar de winkel gaan etcetera.
En in die tijd geen moment uit je rol vallen.
Ocharme de Pakistaan die in zijn nachtwinkel een bikkerende 'familie' over de vloer kreeg, met mensen die naar een twintigjarige al dan niet respectvol refereerden als opa. De rest van de avond was er ambras over de verdeling van de erfenis, Olivia hare nieuwe vrijer van dubbel zo oud die tot zijn ellebogen in de misdaad zat, en dat was nog maar algemeen. Aan mijn kant probeerde mijn schoonzus (die vroeger nog prostitué was geweest) mij te verleiden en mijn vrouw zat in over de dood van haar andere zus (waar zij blijkbaar schuld aan had). Maar goed, de enige die al die dingen echt wist, was de nanny.
Het leukste vond ik de aparts. Bijvoorbeeld toen mijn zogezegde eega de toiletten instormde, ging Jacques (ikke) haar natuurlijk direct achterna, want na 20 jaar huwelijk weet je wel dat er iets loos is. Uiteindelijk ziet niemand anders die scenes maar dat maakt het eenvoudigweg.
Iedereen wou weten hoe het afliep, wat dus weer dat absurde idee is vanuit mijn vorige schrijfsel, want het was weer cent pour cent improvisatie. Tof tof.
Jacques
Gisteren was het onze laatste les toneel bij Wisper en Eva, onze docente, had beloofd dat we iets leuks gingen doen. Toen ik binnen kwam kregen we vrolijk namen op onze borst geplakt en een stamboom met persoonsbeschrijvingen in onze handen geduwd. We waren dus een deel van eenzelfde familie en we gingen een familiefeest houden. Een familiefeest van twee uur, ingebegrepen naar de winkel gaan etcetera.
En in die tijd geen moment uit je rol vallen.
Ocharme de Pakistaan die in zijn nachtwinkel een bikkerende 'familie' over de vloer kreeg, met mensen die naar een twintigjarige al dan niet respectvol refereerden als opa. De rest van de avond was er ambras over de verdeling van de erfenis, Olivia hare nieuwe vrijer van dubbel zo oud die tot zijn ellebogen in de misdaad zat, en dat was nog maar algemeen. Aan mijn kant probeerde mijn schoonzus (die vroeger nog prostitué was geweest) mij te verleiden en mijn vrouw zat in over de dood van haar andere zus (waar zij blijkbaar schuld aan had). Maar goed, de enige die al die dingen echt wist, was de nanny.
Het leukste vond ik de aparts. Bijvoorbeeld toen mijn zogezegde eega de toiletten instormde, ging Jacques (ikke) haar natuurlijk direct achterna, want na 20 jaar huwelijk weet je wel dat er iets loos is. Uiteindelijk ziet niemand anders die scenes maar dat maakt het eenvoudigweg.
Iedereen wou weten hoe het afliep, wat dus weer dat absurde idee is vanuit mijn vorige schrijfsel, want het was weer cent pour cent improvisatie. Tof tof.
Jacques
