Zoals Sophie al zei op haar blog... het is nogal een gedoe dat eindejaar. Ik heb niet zoveel tegen gedoe, maar ik kan van nature niet erg lang stilzitten. (zeg maar niet)

Tussen al die marathon -tafelzitsessies door, is een beetje beweging meer dan welkom. Wim, die dat goed begrepen heeft, is ondertussen mijn pijnlijke schouderspieren aan het masseren (danku Wim).

Diezelfde Wim, ookwel mijn tafel-, bed-, tuin- en speelpartner, heeft mij donderdag gelukkig gemaakt door ook mijn vechtpartner te zijn: hij heeft mee 'een trainingske geplaceerd' in de sporthal van het Redingenhof. Naar het schijnt vond ie het nog leuk ook. Maar hij kan nooit zoveel plezier gehad hebben als zijn lief, dat hem trots aankeek, terwijl hij geduldig alle mesaanvallen pareerde.
Het kerstetentje achteraf (met de ganse karateclub) hebben we ons ook laten welgevallen. Als je daarvoor eens goed gesport hebt, smaakt het ook eens voor een keer.

Gisteren hebben we dezelfde logica toegepast: eerst schaatsen, dan eten, en daarna dance dance revolution spelen om alles in de juiste richting te laten vallen. En dat bleek een goed idee.

Dus mensen, pakt uw vriend/vriendin/ma/nonkel/bompa vast, duffel ze warm in, neem hen mee naar buiten en doe een tai-chi sessie in het parkje, dans over de zondagmarkt, gebruik elkaar als sparringpartner, maak een winterwandeling in het kraakverse nieuwe jaar en heradem vooraleer te herkauwen.

Uw trouwe tweevoeter, dansend op 1 been, wenst jullie het allerbeste voor 2006 !!!