Entertainment: de Prelude
Alle entertainment is escapisme.Discussie en tegenvoorbeelden in de commentaren alstublief.
Wim
18 Commentaren:
es·ca·pis·me (het ~)
1 neiging om zich aan taken, verantwoordelijkheden en/of verplichtingen te onttrekken
en·ter·tain·ment (het ~)
1 amusement
Dat hangt volgens mij volledig af van je perspectief op het leven.
Als werken de enige reden is van je bestaan, dan kan je entertainment inderdaad als escapisme beschouwen.
Maar als je, zoals ik, vindt dat we hier op aarde zijn om ons zoveel mogelijk te vermaken (en dan nog liefst op een manier die vredelievend is voor je medemens, maar dat is een ander onderwerp), dan is entertainment het hoogste doel en is 'real life' slechts aanleiding tot.
Zeer interessant gezichtspunt, Sektor, zo had ik er nog niet over nagedacht. Het is echter wel zeker dat onze huidige maatschappij niet hetzelfde perspectief hanteert (hm, hoe idealistisch zou dat zijn?). Ik denk dat als mensen het hebben over escapisme, dat ze bedoelen uit de huidige maatschappij.
Je zit natuurlijk nog wel met zaken als eten, dus heb je dan niet altijd een 'real life' om uit te ontsnappen? Alhoewel het mogelijk is dat te elimineren in theorie.
Dat optimisme is bewonderenswaardig, Sara :) Maar ik vraag me af, concreet, wat doe je dan? Is dat ook geen entertainment?
ik heb zelfs al plezier gewoon al door jou bezig te zien, Wim. En als ik in een 'werk'flow zit, dan vind ik het ook plezant.
Misschien verklaar je me nu voor zot bij volgende gedurfde uitspraak: mijn leven bestaat grotendeels uit leuke dingen: in de auto naar het werk rijden voor dag en dauw vind ik tof, tenminste als er muziek op staat, ik schrijf en lees graag e-mails, ik kijk graag tv en films, ik ga ook graag in bad, als er iets niet goed lukt op het werk doe ik zelfs graag de afwas omdat het mij instant voldoening geeft, ik ga graag naar de karate, ik kijk graag naar mensen, ik praat er ook graag mee (tenzij ze teveel in herhaling vallen, ik dans graag salsa, ik dans überhaupt graag, en je kan dat altijd en overal doen, ik leer graag nieuwe Italiaanse woorden om ze daarna half zingend op te dreunen, ik slaap graag, ik ga graag shoppen voor nieuwe dingen, ik kook graag als ik er tijd voor heb (in het weekend). Wat ik niet graag doe is strijken en het bad schuren en opnemen met nat en dingen leren die ik al gelezen heb, omdat er dan niks nieuws meer aan is, en lijsten nakijken op fouten en wachten (op mijn beurt, op de trein zonder boek) en aan dingen beginnen (appartementen zoeken). Maar gelukkig is dat in de minderheid in mijn leven. Ik ben gewoon ne sjansaar, ik kan het niet anders zeggen.
Of, zoals Lao Tse het zo fantastisch zei: "Er leidt geen weg naar geluk, geluk is de weg." (gelezen in een boekje met verschillende uitspraken over 'geluk', dat ik voor de feesten van mijn Tineke cadeau heb gekregen).
Jammer genoeg zijn er weinig mensen die dat begrijpen, en die alles proberen om het geluk na te streven, maar tijdens dat proces vergeten om eens te stoppen en te genieten van wat ze op dat moment doen en hebben. Die mensen doen niets anders dan klagen en zien hun geluk steeds verder en verder wegglippen.
Sara: dat is dus wat ik bedoel, zowat de helft van wat je opnoemt (muziek luisteren, tv, films, sporten, dansen, zingen) is escapisme.
Wim, ik werk ook graag. Het enige waar ik wil aan ontsnappen is sleur en verveling, en dat doe je door iets plezants of verrassends te doen, maar hey, dat is nogal wiedes niet. De vraag was: is alle entertainment escapisme? Ik kan me ook amuseren zonder mijn verantwoordelijkheden te vergeten. Dus voor mij gaat die uitspraak niet altijd op.
Ik denk dat dat net de basis is van entertainment: je even wegtrekken van de wereld zoals ze is.
Of autorijden, afwassen en plezant werk entertainment is, daar zou ik aan durven twijfelen: tis ni omdat het plezant is dat het daarom direct entertainment is. Je kan entertainment "vertalen" als amusement, maar dat is een simplificatie, het omvat een bredere inhoud.
Nu denk ik ook niet dat entertainment escapisme is in de zuiverste zin van het woord. Entertainment stelt je wel in staat om te onstnappen aan de realiteit, aan de sleur, aan verveling, maar daarom onttrek je jezelf niet aan verplichtingen, taken of verantwoordelijkheden hoewel dat soms wél het geval kan zijn.
Ik ben dus niet geneigd om me akkoord te verklaren met de uitspraak, hoewel ik een gedeelte van de erin vervatte boodschap als correct beschouw. Moest ge dus een boek schrijven om het te nuanceren, dan kan ik me er misschien wel bij aansluiten ;-P
Sara: met entertainment bedoel ik dingen gemaakt met die bedoeling, of althans zonder nutsbedoeling (muziek, films, sport, kaartspelletjes, flipperkast, naaikransjes, theater, seksclubs, ...)
Il Bastardo: "Ik denk dat dat net de basis is van entertainment: je even wegtrekken van de wereld zoals ze is."
Exact! Dat is wat ik bedoel!
Voor de rest moet je inderdaad wat nuanceren, het is geen wiskundige equivalentie. Maar een kern van waarheid heeft het al zeker.
ik voel het als vanzelfsprekend aan dat je de wereld inruilt voor een andere wereld als je in iets opgaat. Anders ontspan je je niet goed.
Waarom stel je iets dat zo logisch lijkt in vraag? Waarom vraag je je dat af???? Wat is de uitdaging in deze post? Kunnen we ons niet beter wat gaan entertainen in plaats van hier zinnetjes te typen?
En is uw uitspraak nu gefalsifieerd?
Kunnen we zeggen dat niet alle entertainment escapisme is omdat sommige mensen zich ook amuseren zonder het besef met de realiteit te verliezen?
Amai, zoveel flamebait. *doet asbest onderbroek aan*
Opgaan in iets moet niet altijd ontspanning tot doel hebben. Oei, als dat waar was ik zou nooit iets af krijgen hier op werk.
Ik vind wat je zegt niet vanzelfsprekend, zelfs ronduit niet waar. Je kan evengoed opgaan in iets door meer alert te worden, ik denk aan bijvoorbeeld krijgskunsten.
Om verder op je vragen te antwoorden, zelfontplooiing is voor mij een grote bron van onderhoud en bevrediging, dus als ik discussieer om meer inzicht te verkrijgen zal ik mijn tijd zeker niet verdoen.
De eigenlijke reden van deze vraag wordt beantwoord in een latere post.
Met je laatste opmerking ben ik het nog steeds niet eens omwille van wat ik hierboven al zei. Herhaald: geef me een paar voorbeelden van entertainment, dus zonder nutsbedoeling, die tegenvoorbeelden zijnis.
1) ja dat is waar: opgaan in iets moet niet altijd ontspanning tot doel hebben. Maar ik denk dat je zodra je 'opgaat in iets' de wereld rond je vergeet en in een meditatieve toestand komt die deugd verstrekt (achteraf of tijdens).
2)voor mij is het wel vanzelfsprekend omdat het vervat zit in de definitie van het woord 'opgaan': hoe kun je in iets opgaan als je de beslommeringen van het dagdagelijkse leven niet van je afwerpt. Een brein kan zoveel parallelle taken niet aan. En gerelateerd aan het meditatieve aspect hierboven vernoemd: het werkt net ontspannend om je helemaal aan 1 gedachte te wijden. Om je tegenvoorbeeld van de krijgskunsten aan te halen: je kan inderdaad alert zijn en tegelijk onstpannen. Ik vind dat een toffe gedachte die je aanhaalt. Maar dat is ook zo in videospellen: je moet alert zijn, er in opgaan om het goed te doen. Escapisme of entertainment wil niet zeggen dat je 'van' de wereld moet zijn (dat kan), gewoon dat je de 'ratrace' die de wereld is, vergeet.
3) en vind je hem ontspannend, deze discussie?
4)heb ik ook al commentaar op gegeven, op die volgende post
5) waar moet ik een tegenvoorbeeld voor geven, ik ben de draad kwijt:
is de stelling:
- alleen dingen zonder nutsbedoeling die je de alledaagse wereld doen vergeten kunnen ontspannend werken?
of is het
- alle dingen, met nutsbedoeling of niet, die je de alledaagse wereld doen vergeten, kunnen ontspannend werken?
of is het nog anders?
1) ja dat is waar: opgaan in iets moet niet altijd ontspanning tot doel hebben. Maar ik denk dat je zodra je 'opgaat in iets' de wereld rond je vergeet en in een meditatieve toestand komt die deugd verstrekt (achteraf of tijdens).
2)voor mij is het wel vanzelfsprekend omdat het vervat zit in de definitie van het woord 'opgaan': hoe kun je in iets opgaan als je de beslommeringen van het dagdagelijkse leven niet van je afwerpt. Een brein kan zoveel parallelle taken niet aan. En gerelateerd aan het meditatieve aspect hierboven vernoemd: het werkt net ontspannend om je helemaal aan 1 gedachte te wijden. Om je tegenvoorbeeld van de krijgskunsten aan te halen: je kan inderdaad alert zijn en tegelijk onstpannen. Ik vind dat een toffe gedachte die je aanhaalt. Maar dat is ook zo in videospellen: je moet alert zijn, er in opgaan om het goed te doen. Escapisme of entertainment wil niet zeggen dat je 'van' de wereld moet zijn (dat kan), gewoon dat je de 'ratrace' die de wereld is, vergeet.
3) en vind je hem ontspannend, deze discussie?
4)heb ik ook al commentaar op gegeven, op die volgende post
5) waar moet ik een tegenvoorbeeld voor geven, ik ben de draad kwijt:
is de stelling:
- alleen dingen zonder nutsbedoeling die je de alledaagse wereld doen vergeten kunnen ontspannend werken?
of is het
- alle dingen, met nutsbedoeling of niet, die je de alledaagse wereld doen vergeten, kunnen ontspannend werken?
of is het nog anders?
1, 2) Wacht even, dat is klassieke fout. Meditatie is geen escapisme, dat is het toppunt van alertheid. Je richt je op één gedachte, dat klopt. Maar normaal zit je met tientallen gedachten in je kop. Het idee is zo weinig mogelijk gedachten te hebben zodat je helderder waarneemt, intern en extern.
Ik denk dat het Boeddha zelf was die de analogie van de vijver gebruikte: pas als het wateroppervlak stil is kan je de bodem zien.
3) Nee, maar wel stimulerend. Ik verwacht ook niet dat dit ontspannend is, het is geen entertainment in ieder geval.
5) Geef voorbeelden van entertainment (zonder nutsbedoeling) dat niet escapistisch is. (Als je wil he, de discussie is al wel lang genoeg geweest :) )