Ik had veel complimenten gehoord over het spel Fahrenheit en de PC demo deed me inderdaad dorsten naar meer. Dus toen mijn schoonbroer mij de Playstation-versie van het spel toevertrouwde topte ik erop als een uitgehongerde pitbull.

Wel mensen, nadat ik het opstartte ben niet meer gestopt tot ik het had uitgespeeld. Sta me toe uit te wijden over de redenen...

Het spel begint sterk: Lucas Kane, een doodgewone man, gaat 's avonds een hapje eten. In de toiletten echter wordt hij plots gegrepen door een overklaarbare trance, die hem dwingt zijn armen in te snijden met een vreemd symbool en daarna een volslagen vreemde te vermoorden. Op het moment dat hij verbouwereerd over de afschuwelijke daad die hij net beging terug de controle krijgt over zijn lichaam begint het eigenlijke spel. Hij beseft dat niemand zal geloven dat hij de moord niet wou plegen, en probeert zijn koelbloedigheid te behouden en te ontsnappen.

Kort daarna komen de twee andere hoofdkarakters aan het bod. Carla Valenti, de politieinspectrice belast met het onderzoek naar de moord, en haar partner Tyler Miles. Deze zijde van het spel toont je rechtstreeks de gevolgen van je vorige acties met Lucas: belde je je broer voor hulp? Nam je de taxi of de metro? Het spel gebruikt enkel slimme wendingen om je niet alle kennis al te geven. Zo draait de camera weg als je als Lucas het moordwapen verstopt. Het is echt mooi om te zien hoe zelfs de kleine dingen die je doet, later een gevolg hebben. Deze perspectieven wenden en vlechten zich door elkaar om het mysterie zowel langs binnen als langs buiten op te lossen.

Het spel zelf gebruikt naast zijn vrije 3d wereld ook een soort reactie-gebeurtenissen, waarbij je op tijd in aangegeven richtingen moet duwen, om evenementen op te lossen van het interpreteren van opmerkingen tijdens de autopsie tot het ontsnappen van een roofdier dat je achtervolgt.

Het is ook vooral de interactie tussen de personages die prachtig is gedaan. Vergeet je je vriendin te kussen als Tyler voor je gaat werken? Dat kan je rekenen op hommeles later en wordt je gestresseerd. Zelfs het seksuele aspect wordt niet uit de weg gegaan, en ik moet zeggen dat ik nog nooit zo'n volwassen en romantische aanpak van seksscenes in een computerspel heb gezien (ik doel op een bepaalde scene, vel nog geen oordeel aan de hand van het begin). Chapeau. In de Verenigde Staten zijn die er natuurlijk uitgeknipt, hoewel sommige scenes mooier waren dan wat je in een standaard Hollywood-film zou zien. Maar dit is een videospel dat moet dus voor kindjes zijn! Ja! Zoals anime want dat is tekenfilm hoor en dat is altijd voor kindjes! De naam daar is ook Indigo Prophecy wat oh nee anders maken we Bush kwaad omdat het aan Michael Moore doet denken! Bende puriteinse kleuters.

Tussen haakjes de developer is een Franse studio die Quantic Dream heet.

Natuurlijk is het niet allemaal koekenbak. De reactie-gebeurtenissen op zich zijn in dit sterk verhaal-gebaseerd avonturenspel een beetje vreemd. Voor de rest komt op het einde van het spel de zorgvuldig uitgewerkte plot ineens op een stroomverstelling en wordt het wel heel erg raar. (Ik hoorde iets van dat de hond van de producer de laatste 20 pagina's van het plot had opgegeten.) Maar zelfs ondanks dat alles, blijft het een dikke vette aanrader. Het is vernieuwend, niet in zijn technieken, maar in de toepassing ervan op het medium computerspel.

Wim