Dus, ik zal es uitleggen wat ik allemaal uitspook vooraleer je een tekening van mij op het web ziet.

Het moeilijkste stuk blijft nog altijd het tekenen zelf. Of beter gezegd, het belangrijkste stuk, want dit bepaalt het hart van een tekening. Als je startschets niet goed is, kan geen enkele hoeveelheid CG-opknapwerk er iets van maken, naar mijn mening (CG = Computer Generated, een term die wordt gebruikt om met de computer bijgewerkte tekeningen aan te duiden, hoewel het niet echt correct is). Het tekenen doe ik met de hand, maar qua techniek is dat niet moeilijk. Ik probeer altijd wel iets nieuw om bij te leren, maar met wat schetsen lukt dat wel. Het hoofdingrediënt is de Inspiratie. Je moet een idee hebben in je hoofd, je moet de tekening zien voor ze op papier staat (toch voor een groot deel). Dit is jammer genoeg iets dat bij mij misschien een keer in de zoveel maanden voorvalt, en de reden dat als ik zo'n waardevol moment heb, ik direct alles laat vallen en begin te tekenen. Ik vraag me af hoe professionele artiesten dat doen, maar ik denk dat het zwaarste aspect is van de job.

Dus, na zo'n moment een paar dagen terug, schetste ik dit:



Merk op dat de tekening abrupt stopt aan de bovenkant. Dit heeft als zeer goede reden dat het papier daar op was... ahem. Sja, je kan het niet altijd goed inschatten en meestal teken ik nogal klein dus, kom, het valt nog mee. Later heb ik dat nog kunnen bijwerken.

In dit stadium kan ik twee richtingen uit. Ofwel scan ik de tekening in en ink ik ze met behulp van Bezier-splines, wat ontzettend veel werk is, met een tekentablet zou dat handiger zijn maar de prijs voor zo'n ding is te hoog voor die handvol keer dat ik het gebruik. Ofwel ink ik het in op het blad. Dat deed ik vroeger met een fijnschrijver, maar tegenwoordig gebruik een tekenpen met Oost-Indische inkt. Meestal doe ik het laatste, maar ben ik ontevreden over het eindresultaat, en doe ik het toch nog helemaal opnieuw met de computer nadat ik alles heb ingekleurd.

Bij deze tekening heb ik zoals ik al zei een penseel gebruikt, en toen zag het er zo uit:



Het toont wat rommelig, en dat was net wat ik wou. Op dit moment scan ik het in afbeeldingsbewerkingsapplicatie de GIMP en speel ik wat met de functie Curves --die Photoshop gebruikers ook zullen kennen, voor de anderen: dat mapt bestaande grijstinten op nieuwe grijstinten zoals jij verkiest-- om de lijnen over te houden zonder de vlekken op het papier. Dat is meestal erg lastig, omdat je niet kan zeggen wat in de tekening moet en wat niet, je moet spelen met die grijswaarden tot je zoveel mogelijk lijnen hebt met zo min mogelijk rotzooi.

Met deze tekening lukte dat niet goed, dus heb ik eerst het potlood weggegomd met een kneedgom.



Daarna is het vooral experimenteren met kleuren om het effect te verkrijgen dat ik mijn hoofd heb. Het is belangrijk dat je genoeg probeert, want soms krijg je een aangenaam resultaat dat je niet verwacht.



Nadat ik de kleuren min of meer bepaald heb, geef ik alles dat ik anders ga invullen een vlakke kleur. Dat is handig want dan kan je makkelijk later een stuk opnieuw doen als het mislukt is zonder dat je de rest van de tekening moet bijwerken. Hier was dit echter niet nodig, omdat ik geen complexe schaduw ging aanbrengen. Op deze tekening ging ik comic-achtige schaduw gebruiken, zoals in de cell-shading van Viewtiful Joe. Hiervoor gebruikt ik laagmaskers, die een gedeelte van de tekening eronder wel of niet laat zien. Alles wat wit is, is verstopt door zo'n laagmasker.



Ik heb er lang over getwijfeld, maar hier heb ik toch een bovenkant eraan gebreid. Ik had schrik dat je te hard zou zien dat er een stuk later aan was gezet. Inderdaad het heeft me talloze pogingen en veel vieze truken gekost, maar ik heb er dan toch iets op gekregen. Nu ben ik er wel content over.

Uiteindelijk plaatste ik er nog wat wazige kleurige vlakken achter, en maakte ik nog een masker uit een kopietje van de hele tekening, zodat je dat schaduw-weg-effect krijgt.



C'est tout et c'est ça.

Wim