Ik weet dat het voor de meesten van jullie saai is: maar deze website toont de context van mijne thesis.
Ik vind het nog altijd een interessant domein: choquerend dat cellen waarvan men vroeger dacht dat ze, eens een bestemming gekozen (met bestemming bedoel ik bijvoorbeeld: bloedcel of zenuwcel), niet meer te veranderen waren, nog steeds van soort kunnen veranderen. De goddelijke voorbestemdheid veranderen, stel je voor.

Iedere lichaamscel van een persoon bevat hetzelfde DNA, maar of het een haarcelleke is onder uw oksel of net een slijmcel in uwe darm,wordt bepaald door welke delen van het DNA actief zijn (actief wil zeggen: informatie is leesbaar en overschrijfbaar). De rest van het DNA hebben ze niet nodig in hun leven en zit achter slot en grendel in het archief. Onder bepaalde omstandigheden kan men de sloten op het DNA "unlocken" en genen aan en afswitchen, waardoor ZELFS VOLWASSEN cellen van bijvoorbeeld een beencel die beenmatrix aanmaakt naar een kloppende hartcel kunnen transformeren. Dat fenomeen noemt men transdifferentiatie.

Cool he?

Sara